602 
Legi in agro Ruscinon. ad ///le die 13. Jun. 1831; et inter Mau- 
rillas, et Bellegarde, die & Jun. 1813. Observavi ad Bagnouls sur mer, 
ad Gerona, ad San Feliu de Guixols. 
Statura fruticis, non tantum 12-20. decimetr. cum Desfontaines vidi, 
sed 16-8 pedum, et ultra in Roussillon locis citatis: cf. Desf. etiam 
in Hist. Arb. arbriss. 2. p. 185. Olivier quoque testatur visum a se 
in hrt. Regis Persarum ad Jspaham, usque ad triginta pedum altitu- 
dinis aecedentem; cf. Tratt. Ros. Ser. 10. n. 1., Parment. in Dizion. 
Agricolt. ed. Padov. T. 20. p. 120. Ex adverso, in hortis Galliae sta- 
tura 6-7. pedum tantum novit Dum. Cors. Bot. cultiv. T. 5. 482 - 30. 
Flores magni, e longinquo etiam spectatissimi, valde fragrantes, et 
quum plerumque copiosissimi sint, tune gratum spectaculum peregri- 
natoribus offerunt. Trahi oleum odoratissimam a Tunetanis ope peta- 
lorum destillatione, Desfontaines quoque asserit. In agro Ruscinonensi 
vix in usum venit planta, nisi quod e pharmaeopolis quidam ejus 
petala potiora habeant. Stili in columnam hirsutam coaliti, itemve in 
. sempervirenti, de qua sie Smith: « Stilis valde hirsutis ab affinibus 
omnibus per quam distincta manet » Flor. Graec. Sibthorp C. 5. p. 67. 
Reapse minus opportune. Sed fuerunt auctores; qui R. moschatam Desf. 
a sempervirenti divellere noluerint, sejuncta ab illa R. moschata Mill., 
quod judicium respuendum esse duco: cf. Cambessed. Balear. n. 208., 
Moris Sard. 2. n. 427. 
Mirum videri debet nullam Rosae speciem indigitari a Viviani 
in Florae Libycae specimine, quum jam Theophrastus l.s.c., et de 
Caus. l. 6. c. 18., Rosam cyrenaicam odoratissimam meminerit; dein 
Plinius Nat. H. l. 21. c. 4. vel 8., Athen. Deipnos. l. 15. (ed. Lugd. 
1588.) p. 508. lin. 7. 
Rosa pumila (Dodonaei) Clus. Pann. A. p. 113., et melius Rar. pl. 
h. l. 1. p. 11T., Jacq. A. 
. 4. (1568) p. 94. n. 4., ed. 2. (1569) p. 98. n. 4. sin. ic. Bert. 5. p. t 
62. n. 130. R. gallica Plur. botancr, Lagr. Foss. Tarn. Gar. p. 123. n. 3 
bbs Mort. Ros. Belg. n. 6. R. gallica pumila Gaud. 3. n. 1137. Í., 
. Herbr. i i i 
A. 2. t. 198. p. 59. petale. minrbs. Rod. 
Batv. v. 11. t. 836. J. Bauh. Hist. sk E 
h Flor. Jun. Fruet. Sept. Oct. In Pyr. med. humilior. 
Legi in Pyr. Arag. ad Denavarre, die 1. Jun. 1846. Habui ex 
nemore de Boucomne prope Toulouse ab Arrondeau; et ex Larramel, 
ubi egomet observaveram, a Baillet. Observavi ad Jaca, Huesca; suprà 
Siaill in m.* Cimadal Pyr. Catal. 
Pistilli pilosissimi, serieei, hie loci (ad Bemavarre) breves. Foliola 
Seneraüm reflexa, vel inordinate jacentia conspexi. Flores saepenu 
mero semiplenos reperii ad Benavarre, petalis interdum maximis, 
sesquipollicaribus, odore suavissimo fragrantes. 
Sunt qui perperam citent R. austriacam , loco pumilae Jacq: 
Alii speciem tribuunt L, fl: ad hoe cf. quae dixi sub Veronica 
urticifolia, : 
Speciem non esse eonfundendam cum R. gallica L. plures mo- 
nuerunt; confer tamen Gmelin, Bad. Alsat. T. 4. p. 365. not., Smith 
apud Rus Cycloped., "l'rattinic ; Bertol. l.c. p. 212. 
