604 
Hist. pl. l. 3. e. 17., ubi Colyteam, Ficum, Vitimque memorat. Sed 
Rubum idaewn quosdam denominavisse /nulam Helenium apparet ex 
Dioscoridis notis, ed. Saracen. p. 442. 
Nomen Ida quod videtur significare video, plurimis. editis mon- 
tibus applicitum fuit; sed mons /da Cretae forte ille est a Diosco- 
ride commemoratus, ubi reapse A. fragrantem incassum perquisiverunt 
modo citati peregrinatores botanici, inter quos Tournefort in suis mnso. 
adnotatum reliquit (teste Desfontaines Choix pl. Coroll. Tournf. p. 80.), 
se nullum individuum A. fragrantis in tota Cretae insula reperiisse 
(nee Vaccinii Vidis idea? Auctor., Myrtilli exiguae 'Trag.). Species 
quae non tantum in m.? Ida Cretae, et ad Kendro, sed in Tauria, et 
Palaestina quoque provenit, est Rubus sanctus (Tournf.) Schreb. Dec. 
5. t. 8., Desf. Coroll. c. p. 80. t. 61. Num iste respondeat speciei 
Dioseoridis (ae Plinii) diffieile est asserere, quum ille indicaverit stirpem 
teneriorem, modice spinosam, quin inermem etiam, et pro primo Rubo 
ab eo memorato, qui vulgaris R. diceretur, ad medicinas adhibitam; 
ita ut fatendum fuerit, dempto loco, caetera ad R. idaeum Neoteri- 
corum convenire. 
Pro eodem R. sancto forte, aliquis intelligendum esse putaret Seneh 
Bibl. Saer. Exod. c. 3. v. , 4., ubi relatum est Deum apparuisse 
Moysi e medio flammae Seneh, quod Evangelista Josephus, Philonus, 
Clemens, Eusebius, aliique, pro Rubo interpretantur, vel intelligunt; 
sed pro quo verbo ego potius intelligendum duco Rubetum, aut Du- 
metum, scilicet non unicam, vel unius fruticis speciem ; ad frutices 
ergo vel arbusta varia, dura, sieca, aspera, densa, quae loca de- 
seria colunt; quorum species ii potissimum nuncupare poterunt, qui 
montis Sinai Oreb Arabiae florulam prosequuti sint. Scimus interim 
nostri temporis Monachos Rubi cujusdam speciem excolere, cujus ramis 
mercimonium faciunt eum superstitiosis , et facile credentibus pere- 
grinatoribus. 
iratus sum de illa Rudbeekii filii sententia exposita in ea opella 
(Upsal. impress. 1133), ubi de Dudaim sermo est, dietumque eum 
respondere fructibus R. fragrantis. Dudaim Rubenis non in Europae 
montanis sylvaticis, sed inter stirpes Syriacas et Mesopotamicas quaeren- 
dum est. Sed quot de fructibus istis suavibus, odoratisque sententiae! 
Cf. Olaum Celsium Hierob. T. 1. p. 1-24.: videas etiam Cultrera Flor. 
biblic. p. 178-85. - 
; Porro mihi non eorum videtur spernenda sententia, qui Rubum 
idaeum Patrum, et forte Dudaim etiam, vident in Fragaria vulgari, 
in Oriente quoque inventu facile, de qua nulla in Biblia, neque apud 
Graecos alioquin apparet mentio, quamque primi memorarunt Virgilius, 
: , Suam montanum ut cum Helladio intelligendum censet 
scum Myriobilic. (ed. Rothom. 1653, col. 1591. lin. 9. vir accedimus 
ita Anguillarae (ut jam dixi sub Myrtillo exiguo), vel Matthiolo (in Amat. 
