617 
Quinquefol. alpestr. alb. Gesn. fasc. P. 60. t. 30. n. 98. huc ex 
Villar laudatum a Nestler, Pot, n. 45., a. Villar Ls.c. citari non video, 
consideratum in Gesneri Opere ad nostram speciem afferre nolim et 
forte P. Clusianae est. Lehmann in sua prima Potentillarum Monogr. 
(p. 130. n. 55.) figuram illam mediocrem declaravit, sed in secunda 
editione omisit eam, et sic ego relinquendam esse ratus sum. In scheda, 
quae comitatur P, albam e Monserrat (Catalaun.) hujus certe loci, ad- 
notavit Pourret: « Hujus mentionem feci in LIT. Vol. Act, Tolos. » 
Responderet ne P. corymbosae Chlor. Narbon. n. 905., Le. p. 325.? 
Non credo; quia haee longe melius cadit in P. hirtam. Aliquid de 
nostra stirpe dietum est, ut puto, in ea Chloridis Narbonensis parte, 
quae a La-Peyrouse suppressa est, 
d P. caulescentem item afferre non dubito plantam, quae e Puig 
major Insul. Balear., nomine P. alpestris distinxit Pourre& in citato 
suo Herbr. Matrit. Haec stirps praetervisa omnino fuit a Cambessedes, 
non vero a Willkomm: respondet illa forte P. petrophyllae Boiss. Voy. 
botg. Esp. p. T28., in qua notanda tantummodo videtur solemnior 
partium villositas, ut prius ipse Boissier animadversus est le. p. 4., 
qui rem in pejus dein mutavit. Et reapse P. caulescentem sericeam 
(var.) e Sierra de Segura Regni Murcici a Bourgeau collectam enu- 
merat Cosson, Not. pl. midi Esp. (Paris 1851) p. 107.; et varietatem 
pilosam a Bourgeau observatam commemorat, quae media inter P, 
eaulescentem, et petrophilam Boiss., ei videtur: nos plane adducere ad 
harum stirpium unionem. 
Distinetio duarum specierum petiolulatae et caulescentis a Gaudin 
primo proposita, cum dubio a Koc recepta, remoto dubio a Gren. 
Jur. P. 3. p. 57., erelinquenda meo judieio est, eo quod characteres 
distinetionis firmi in illa non pereipiantur. Et revera: caules erectiu- 
sculos in petiolulata , aut ascendentes in caulescente dictos, de plantis 
pendere solent a loco, aut a solo, vel e climate, ut sese offefunt non 
adeo evidentiora in majore plantae evolutione, vel sub ejusdem aetate 
iversa, N eque firmior mihi sese obtulit character, e quo Gaudin .deno- 
minationem suae plantae desumpsit, nam egomet vidi in eodem individuo 
foliola petiolulata, subsessilia, et sessilia Neque me fugit Halleri filii 
Observatio: « Foliolis omnibus petiolatis ludentem habeo ex Sabaudia » 
; P. : 
re ille commotus fuerit. Idem judicium serius ab ipso Gaudin datum 
fuisse , testatur Mutel Fr. p, 340. n. 38.; donee palam omnibus fit 
T'Jeeisse hane falsam speciem Seringe in Mus. Helv., Moris Sard., 
cil. 
nique ea forma quae P. petiolulatae Gaud. respondet , em v 
Status P, caulescentis in loco mitiore, minus edito enatae, ubi petiolulus 
Produetior, et tota planta evolutior, mollior, glabriorque evenit. 
Potentilla nivalis (La-Peyrouse, et Villarii) La-Peyr. Mém. Acad. R. 
Toul., et Herbr, 
ili AIL); 
L4-Peyrouse infra cit. P, Valderi ill. Flor. Delphinal. (1785 ed. Gilibrt) p. 52. (non AIL; 
La-Pev, 1e, T 1. agt P, Valderia Vill. Flor. Delp : 6., cum Suppl. p. 69., Loisel, 
* ^5. T. 1, (1789) n. LA HE Tist. abr. pl. Pyr. p. 290. n. 16., cu is T. 43. 
TL Gall. ed. 2. p. dog E. Rue Pn du midi a. 495.) id Mém. Mus: Hist. Natur. Paris T. 1 
