634 
quod et aliis nonnullis dein patuit, scilicet Roth Germ., Gmel. Bad. 
Alsat., Bert. Amoen. It, 'Trattin. Xos. 3. ert. 148., Smith Angl. FL, 
Koeh Syn., et hoc mihi etiam constitit, qui insuper stirpem petalis 
duplieatis reperii a la Peña Montaziesa, Pyr. Arag., quibus in individuis 
series petalorum interiorum duplicatorum ea minora et augustiora 
offerebat prae interioribus puleherrimis. Hine e nota ludicra, nee pro 
certo correcta, speciei denominationem usitatam collaudare nequivi. 
Alpinam dixissem Dryadem, cum quibusdam veterum  praestantis- 
simis, et cum Salisb. Pr. p. 363., ni scirem, non solum saepius per 
montana loea (cf. Flor. Siles., Carpat., Helvet.) ipsam occurrere, sed 
ad Helgolandiam, teste (Eder Fl. Dan. p. 7. n. 31. Ut puto, dum 
ad mare ferme descendit, ad rupes ibidem proveniet, sin aliter pro 
rara exceptione haec haberi debet. Quibus perpensis denominationem 
montanae cum Clusio, aliisque veterum adhibitam, aptius succedere 
existimavi. : 
Sub-Ord 3. SPIRAEACEAE DC. 
Videas Maxim. Act. hrt. Petrpl. 6. (1819) p. 163. 
Spiraea Theophr.? L. Nomen vix bonum, et ferme improprium 
Spiraeam "Theophr. Hist. pl. 1. 1. 23., 1. 6. c. 1., cum Clusio, Sprengel, 
Ruprecht, aliisque, Spiraearum | neotericorum. congenerem (Sp. salici- 
foliam), ego credere nequeo. Sed fateor, me potiorem interpretationem 
non posse proponere. Quibusdam Spiraea Theophrasti fuit Tinus Lan- 
tana. Spiraea dicitur veluti funis e ramis mollibus , facile cedentibus, 
lentis, in spiram commode sese inflectentibus. 
i, Nat. h. 1. 24. €:18 
vel 112., pro qua Sp. palustrem quidam interpretantur, quamvis hoe 
vocabulo a Gallis suscepto (ut refert Plinius), haec planta a Rauellio 
nuncupata non sit, neque a Gallis hodiernis vox illa recognita. Nomina 
a renatis litteris unae aut alterae speciei hujus generis imposita Aruncus 
ex Plinio de caprarum villo e mento descendente , caprarum Drymo- 
pogon Tabern. (Quercus barbata); Medesusium Cordi (e voce germa- 
nica villo e mento dependente). 
Medisus (qua S. Ulmaria designatur); Pycnocomwm Lonicr. (a Pyc- 
nocomone Dioser., et Plin. certe diversum); Ulmaria Gesnr., Filipendula 
(praeposita ab Hallero) aliquo vitio, eeu generiea, peecant, ita ut su- 
persedendum esse duxerim, et ab innovatione me abstinui. 
SECTIO 1.e ARUNCUS. DC. 
Spiraea Aruncus (F uehsii) L. Sp. 
Fuchs. Hist. st. p. 181. Koch p. 231. n. 5., Bert. 5. p. 180. n. 3, Gaud: 3 a 
P. 31., DC. Dub. ». i. y ub » 1. 9, Bert. 5. p. 180. n. 3, Gaud. Vim Herbr.; S. acu- 
minata Dougl. mnscr. apud Hort. Boc. dd gini "prem wi Hook. P A ted» 173. n. 41.; Ul- 
855 - Kew. ; Pyenocomum Lonicer. (non Dioscr. Plin.), Astilbe Aruncus Trevr. 
Knicks Qut 2 . t. 26. f. 1., Spach Suit, Buff, Atl. t. 7. f. 2. fig. ae extrs. f. sem.; 
ed A545 "E n, 89., Cambess, Monogr. Spir. p. 43. n. 25. t. n. 15. f. 2. A-G. fi. fr. anal. T es 
Trag. Sí. H. t uer d - t. 9., Dod. St. h. Comm. (1553) P 44., Hist. pl. (gall.) ps5 X 
pl. Oxon. 3. S. 9. "à ses Cul * crt. 96. A., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 3. p. 488. f. 1., Moris. 
: Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. In mont. ad sylvas, per 
yr. med. potissimum. 
