642 
tatae figurae sororem, irdeque potius Ch. hyssopifoliae, contrario a 
Moris, a Tenore, et a Gussone nutu. Magni momenti est penes Ber- 
toloni (Le. ps. 16, 15.) hasce species T'hymifoliam , et Hyssopifoliam 
cum L., nee thymifoliam et hyssopifoliam cum aliis nuneupare, quod 
mihi aliter videtur, qui secundum scribendi modum potiorem judico. 
Caeterum de hae nostra specie, relicta vaga, ut et incerta L. deno- 
minatione, aliam confeci ex illibata, potioreque similitudine. 
llus forte adhue bene, lateque hane et affinem speciem (hysso- 
pifoliam) pertractavit. Linnaei locus, qualis conspicitur in Sp. pl. p. 
642., pro maxima saltem parte, spectat ad lusum minorem Ch. hysso- 
pifoliae. Plane mihi constat citatum J. Bauhini synonymon, Hist. pl. 
3. 1. 98. e. 28. p. 792., ad hane postremam speciem pertinere, sive 
ex synonymis a J. Bauhino relatis, sive e loco Gramont, unde Cher- 
lerus plantam ad J. Bauhinum attulit, ubi ipsemet eam legi! Hine ii 
omnes, qui aut directa, aut implicite hune comprehendunt J. Bauhini 
locum a nostra specie recedunt, vel saltem eam clare, et exacte non 
exponunt. Vix eam agnovisse DC. mecum reputo, qui in Fl. Franc. 
certe pro ea suscepit Ch. hyssopifoliam cum Gramuntiana forma iden- 
ticam, neque credo ubi de eadem specie egit in Prodromo, aliam 
plantam ipsum prae oculis habuisse; aliter magis castigatam, ae cor- 
rectiorem diagnosim et historiam de nostra specie exposuisset; nec 
secus dicendum est de Sprengel, de Mutel, de Dietrich. Quod ego 
timueram confirmatum est a Gussone, scilicet in Linnaeano Herbario 
reperiri Lythrum thymifolium simile eum s.c. J. Bauhini figura: cf. 
Guss. Sie. s.c. Add. em. 2. p. 828. Porro Bertoloni bonam speciei no- 
tionem assequutus non est, utpote qui characteres, figuras, et loca 
duarum specierum "una commiseuit. 
Stirpem nostram in Italia probe novisse Gussone mecum reputo; 
neque male Tenore in Syll. p. 230. n. 4. Copiosius vero Moris, penes 
quem reperio pleniorem speeiei notitiam, bonam descriptionem, et ae- 
euratissimas observationes. Quod iste dubitat de ZL. Thymifolia Willd. 
cum hyssopifolia uniendo, dixerant jam Chamisso, et Sehlechtendal l.c. 
p. 354., ubi Salicariam thymifoliam Herbr. Willd. n. 9188. ad L. hys- 
sopifoliam L. quoque ducunt. - 
Chabraea hyssopifolia (Cordi V.) Nob. 
, Grase Polei Cord. Obs. sylv. ert. 223., ex G. Bauh. Pin. p. 218. n. 12. Lythrum H yssopi- 
folia L. Sp., Koch p. 274. n. 3., Gaud: 3. n. 1074. L. Graefferi Tenor., i 
m 14-5, | s. 2, 3., Moris Sard, 2. ns. 448-9., De Notrs. Reprt. Fl. Ligust. ns. 659, 660. L. Hyssopifol., 
^ Thymifolia, et L. Graefferi, DC. Dub. p. 193. ns. 2, 3., bt D. 9. p ^1 Gr. Fr. ps. 994-6. 
x T i yr. efn, L. flexuosum, 
et L. hyssopifol. ut, Fr.; L. linifolium Hrt, eg. Matr. ex Herbr. Hrt. bot. Matr. (patria Cuba); 
L. Junceum Lowe Primit. Mader. ; L. thymifolinm Benth. Cat., Loisel. Gall., Delil. Herbr.; L. meo- 
nanthum Link Portg.? L. glaucum Dulac Jacq. À, 2. p. 90. t. 133., Engl. (v. 5m ^ 1 e 
vids . Bo n. 815., Tenor. Fl. Napl. T. 4. p. 255. n. 2890. t. 142.. Rupp- 
x E woe LA or AN Icon. t. 773. f. 4.; et f 2. euni J. Bauh. Hist. pl. Di ji 
I MT. M eid. pe bor. abr. Sciagr. p. 568. f, 3., 4.; G. Bauh. Pr. p. 108., et in Matth, 
©) Flor. Æstat, Fruct, Aug. Octobr. 
Legi in Pyr. Catal. ad Rosas, die 5. Jun. 1851. et legi sub forma 
Graefferi in Pyr. Cantabr. ad Bidart, et ad Biaritz, diebus 18. Sept. 
et 21. Maj. 1841. Habeo a Deville sub utraque forma, ex Lagarde, 
ex Bayonne? ut ex la Chambre d'Amour ad Biaritz et ego utriusque 
formae semina legi ad Durango, die 27, Jul. 1851. Variabilem hujus 
