644 
Conformes cum meis observationes edidit Gmelin , Fl. Bad. Als. 
T. 2. p. 314. n. 699. Vivit ad Algeriam Ch. hyssopifolia Graefferi, 
attamen Desfontaines eam ab hyssopifolia non separavit, uti non di- 
stinxerunt a suo typo illi Angli praeclarissimi Florae Graecae auctores 
et D'Urville En. pl Archiv. p. 52. n. 414., denique, de praesentia 
formae Graefferi dum minime dubito, Brotero Lusit. De illius legiti- 
mitate dubitatum est a Bory Chaub. Fl. Morée p. 132. n. 610., vel 
Pélop. p. 90. n. 140., a DC. Lythrar. in Mém. Soc. Physiq. Hist. Nat. 
Genev. T. 3. P. 2. (1826) p. T8; et Pr. P. 3. p. 82. n. 11. 
Cum dubio L. Graefferi proposuit olim Darracq, Notice. Fl. envir. 
Bayonne apud Morel Vues historiqs. descriptiv. ed. 2. 1846 p. 463. 
n. 202., quasi invitus admittens; sed dein, re mecum considerata, die 
10. Maj. 1853, ejus validitatem specificam non amplius sustinendam 
agnovit. Porro, clare et expresse distinctionem specificam ZL. Graefferi 
Tenore rejecerunt Chamisso, et Sehlechtendal, Linnaea V. 2. 1821 p. 255. 
adnotantes: « L. Graefferi Tenore in Horto nostro educatum est legi- 
timum L. hyssopifolia hexandrum. » Quamvis neque hoc adeo bene dictum 
sit, ut e supra expositis patet. Sed nobis sufficit, quod planta culta 
a communi C'h. hyssopifolia se separari non posse demonstraverit. Aber- 
ravit a veritate Sprengel, Syst. Veg. 2. p. 454. n. 2., L. Graefferi 
Ten. impegendo in L. virgatum (Amm.) L., quae Chabraea in Italia 
nonnisi in hortis apparet. 
Contraria fuit Salis Marschlins sententia , qui notis jam evulgatis 
de L. Graefferi hasce addidit: stilum longe exsertum , aut inclusum, 
tempusque florendi diversum, vernale in hyssopifolio, aestivale in Graef- 
feri, cf. Korsik, p. 50. Ego vero ambas formas vernales et aestivales 
reperi, et ambas, praecipue ad Rosas, eodem tempore, et copiose flo- 
rentes, plurimis in loeis conspexi. Itemve in Pyrenaeis Cantabricis 
stpra Durango ad Magnaria, ad Avardio , velsubtus ad Guernica 
utramque formam in iisdem fossis promiscue erescentes, florentes, et 
fructificantes observavi. Generatim vero in vulgatiore forma conspi- 
ciuntur calyeini dentes sub-plieato-saccati, angusti, elongati, patentes, 
scabridi, saepiusve rubelli, cum totidem denticulis (sex) cum eis alter- 
nantes, et stamina brevia, ac pistillus inclusus, fruetusque ovato-ob- 
longus : in forma Graefferi ealycini dentes valde minus inaequales, 
stamina longiora, saepius, sed non semper, valde ultra calyeis tubum 
exporreeta, pistillus item valde exporrectus (sed cf. quae in Ch. vul- 
Le quoque observata sunt), fructusque ovati, vel tumidiores prae 
lis typi. 
^. hyssopifoliae specimina Cubensia habentur pro eadem cum 
Europaea specie, solum quod differunt caule basi sujfrutescente, unde 
varietatem à virgultosam ex eis confecit Richard A. apud Ramon 
de la Sagra, Cuba 1845 p. 253. : 
L. oswm, et L. angulosum ex ipso Lagasca non vidi in Herbr. 
hrt. bot. Matrit.; sed vidi ex hisce unum L. acutangulum Lagasc (sie) 
- Rodriguez e Cordoba , ut ex Sevilla (nee amplius vidisse Gussone 
mecum facile reputo) et hoc ad formam, quae L. Graefferi respondet, 
afferre vix ae ne vix dubitavi, et sic L. junceum Buch, Lowe. Boissier, 
oy. botg. Esp. p. 213. n. 636. , recepit ceu peculiarem speciem L. 
flexuosum Lag. sub quo ceu synonymon retulit ipsum ZL. acutangulum 
a8, eum L. Graefferi Ten., Presiii Guss., et Hyssopifolia Desf., non 
