650 
bot. T. 2. p. 710-5., ubi disceptatur, et sustinetur origo exotica hujus 
speciei, contra Spac , qui stirpem Europae indigenitam sustinere 
conatus erat. Non bene novit speciei historiam Caruel; ef. Camb. avv. 
Fl. Tosc. (1867) p. 206. 
Epilobium Gesner., L. Epilobia tecto sole, generatim , omnia 
eum corollis clausis offendes, quae cito aperiuntur, dum sol se ostendit, 
etiam si illas directe non tangat. Dissentit Vaucher, quem conferas 
Hist. ie pl. Eur. T. 2. p. 328. Ces, etc., et v p. 330. Aprés, ete. 
« Chamaemerion nomen aeque antiquum, et huic generi convenientius 
ac Epilobium > cop. Flor. Carn. ed. 2. p. 212. Nos vero libentius 
Epilobium recipimus; quod et Hallerus praetulit. 
SECTIO 1.* SPECIOSA Nos. (Chamaenerion Tausch. T. 
Epilobium Gesneri! Vill. FZ. Dauph. Prosp. p. 288. (1116) sub tit. 
erbris. 
orte meis «p Gesn, apud Cord. ad Collin. crt. 915. b, Antoniana Gesn. Hrt. Germ. 
crt. 247, a, Antn. 4. maxima; iste genus Epilo m ;mubcupandum ali Ls.c. ert. 245, b, lin, 9L1 
E. angustifolium Pede, (L. partim), Koc :1., Bert. 4. p. 291. n. 1., Gaud 3. n. 
spicatum Lamk. Dict., DC. Dub 187. n. 1 e dn tifi, peia í ersicifolium Pourr 
Herbr. Matr., E, Antonianum Gilib. Cat. Fl p. 24., ex Balb. Fl. Lyonn.; E. difforme Gilib. Exerc 
phyt., Chamaenerion Gesneri Robin Engl. Bot. v. 28. n. 1947., Curt. Flora Lond. ed av 
t. 45., Flor. Dan. t » Schk. Hand. t. 106., Fl. Batv. v. 4. t. 7., Schrank Fl. Monac. t. 107., Dietr. 
Fl. Bor. v. 8. n. 570., Lamk. Ill. t. 97 ; Sv. Bot. v. 7. n. E Goss F p. 189 
n. 1. t, 19. f. A. Gesn, Op. bot. ed. a Schmied. P fase, 2. . 21. f. 70., Robin Jard. Henr. 
auh. Pp. ; Chabr. Seiagr. $ 27, f. 2., Dalech. Hist. pl. Lugd. 
p. 865. fig. i infol., Moris. "Hist. pl. Oxon. 4 E E p. 269. t. 11. f. pA 
Fuss Flor. Jul. Aug. Fruet. Aug. Sept. In montan. ad sylvas, etiam 
cae 
Leg i in Pyr. septr. auriger supra Mijanes, eundo ad Artunan, die 
14. Pe 1843. Habeo a Deville ex Higlatore et ex le Pic d' Arbizon. 
Vidi ex les Eux Muda. et ex le Lac de Gaube. Observavi ad Ba- 
riges, circa Luchon, sub le Canigou, ad Monyarry. 
olia infra valde venosa, sed non ad marginem; petala aestiva- 
tione imbricata; stigmata denique a eia 
: a specifica angustifolium, et spicatum impropria facile reliqui. 
Linnaeus insuper sub eadem denominatione plures comprehendit species. 
eria DAGIAN noster quoque laudavit Allioni. 
i primus omnium speciem non detexit Gesner, quod aliter fuisse 
ego idcm. facile crediderim , certe primus in claram lucem posuit, 
et perpulerá icone illustravit. Sunt qui hoc esse putent (Enotheram 
, Onagram , sive GEnotheram Dioseoridis, et Plinii supra 
memoratas, Plinius mihi dubius est; Dioscoridem respuo, Theophrastum 
SEET uco, ut jam qui ibusdam placuit. Fée, in Plinii edit. 
hok T. 16 p. 165. ; loca Patrum citata, et insuper Galeni, Fae. 
Simplie. medic. 8., 214., potius cum quibusdam aliis ad Æ. roseum 
convertere vellet 
Epilobium angustissimum (Gesneri) Ait. Hrt. Kew. 
Ges nus Se d: ad Eu ert. 916. l, Ligust 
. a lin. 12. Ber i P. ., De Notrs. Reprt. Fl. Ligus? 
Faa na H M Prosp., Koch p, n. 2 w Gaud. 3. S07. (corr. J. Bauh. pes T y 
fide Ledeb, Ros m Gmel. Bad. Alsat. 2. p. 136. n. 580. La- Pert. Herbr.; E. crassifolium Lehm. 
Chamaenerion Gesneri La. Curt. Bot, Mag. t. 76., Waldst. Kit. Pl. rars. Hungar 
