T. 1., p. 78. t. 70., Reichnb. Pl. cr. C. 4. p. 33, t. 241. f, 522., Labe Heg. Ic. Hel 2» A 
Duchsn. Pl. ut. vénen. Atl. t. 99. Gesner. Op. bot. ed. a Schmied. P. 9. [as ET: "i^m 
J. Bauh. Hist. pl. 2. 1. 21. p. 907. f. 3., Chabr. Sciagr. p. 287. f. 4. Dod. Pempt. p. 85. f. 2., Lob. 
Obs. p. 186. f. 1., Icon. t. 343. f. 2., Clus. Rar. pl. h. 2. 1l. 4. p. 54. f, 3. 
9, Flor. Jul. Aug. Fruct. Sept. Oct. In declivibus et glareosis 
montium, rarissime. 
In Pyrenaeis indicant quidem Gmelin Lc., Reichnb. l.c. p. 34. Ego 
et amici frustra quaesivimus. 
SECTIO 2.» PSEUDO VIOLAE Nos. (Lysimachion Tausch. 
Epilobium hirsutum (Fuchsii?), Schreb., Consp. Fl. Lips., in cale. 
oper. Spicil. 1771. n. 313. Reich. Moen. Francf. (1172) p. 13) n. 246. 
Wither. Bot. Arrang. Veg. Brit. (1116) p. 226. 
Fuchs. Hist. ^ rt. 
4. p. 295. n. 4., taud. 3. n. 868., Moris Sard. 2. n. 439., DC. Dub. p. 188. n. 8. La-Peyr. Herbr., 
y t. 46., 
Flor. Dan. t. 326., Schrank Fl. Monac. t. 61., Sturm Heft 81., Rochel Pl. Banat, rars. p. 4i. n. 
t. 15. f. 12., Dietr. F). Bor. v. 8. n. 571,; Fl. Baty. v. 10. t. 773. s, . Fl. . p. 189. n. 2, 
12. f. B.. Le Maout, Decsn. Botnq. 1868. p. 281. Fuchs. Icon. ed. 1545. t. 279., Gesn. Op. bot, ed. 
a Schmied, P. 2. fasc. 2. p. 31. t. 20., et t. 21. f.ae cum n. 74., Dod. St. H. Comm, (1553) p. 82., 
nomin. emend.o. et Hist. pl. (gall.) p. 57. f. 2. sed hirsuties non apparet; Tabern. Krtb. 2. p. 1237. 
f. 3., Icon. t. 855., J. Bauh. Hist, pl. 2. 1. 21. p. 905. f. 3., Chabr. Sciagr. p. 286. f. 6., Moris. Hist. 
pl. Oxon. 2. S. 3. p. 270. t. 11. f. n. 3., Lonicer. Nat. h: crt. 185. B. f. 2. 
9| Flor. Jun. Jul, Fruet. Jul. In ZEstat. Loca mitiora in Pyrenaeis 
habitat. 
Legi in Pyr. Catal. ad Æl Seo de Urgel, die 4. Jul. 1846. Habeo 
ex Tarbes a Deville. Observavi ad Azcoitia, in valle de Aran ad PNIS 
ad St. Béat, ad Toulouse, St. Girons, Moulis, Audinat, alibique. — 
Forte in hae sectione aliis pulchritudine praestat, statura orgyali 
etiam, floribus magnis, et amoene rubris, hirsutie, quae semper ma- 
ximus est ornatus. Proveniens in regione montana pili quidquam sd 
reseunt, et breviores fiunt; saltem minus hirsutum, et omnino Yirgusem 
(nee subeinereum) offendi ad Camprodon, Montousse, comparatum cum 
individuis ad Urgel lectis. Revera itidem, amoene virentem, parce 
pubescentem , neque hirsutum, observavi ad Gerona valde humiliore 
prae Urgel, loco ubi et petala maxima, perpulera, uno alterove e 
etiam in petalum mutato conspexi. Locus secus el Ter umbrosus, solus 
arenosus, clima mitis. ini 
Indixit Gesnerus (le. p. 31.) hane esse plantam a dn eem 
habitam pro Lychnide agraria Plinii, Nat. h. l. 25. c. 10. ye ak, 
ua in re magnam passum fuisse hallucinationem Ghinium ab cir 
qui nobiseum de interpretatione Antirrhini ART wipes iarint 
Zpilobium. hirsutum, et E. parviflorum primi inter ers e senio 
Gesner, et Tabernemontanus; p. hirsutum vero Jam Kui sunt 
Fuchsius, et Tragus. Distinetionem harum specierum Te aas 
Magnol, Tournefort Elém. botq., et Inst. r. hrb. Bay, ia Taali 
Hrt. Cath., Mappus Alsat., Morisonius, ete. Linnaeus stirp J ] 
à ; f. 
cui primi osteterunt Schreber Fl. Lips. (1771), Reihe E M. 
(1712), Huds. Fl. Angl. (1162, ed. 2 1109) TIT), Lamk., Fr. 
2. 1183), Wither. Arrang (Lo 180), Roth Germ. (1788), Lumnitz. 
(1118), Weber in Wiggers Holsat. 
