652 
Fl. Posn. (1791), Ehrhart Deead. Herbr. (1789). Haller in Enumer. 
(1142) p. 410. ns. T, 8. species separaverat istas, quarum differentias 
amplius adhue sustinuit in Hrt. Gotting. ed. 2. (1153) p. 162. Sed 
in Hist. st. Helv. (1168) n. 995., inque Nomenclatore p. 88., Linnaeo in- 
dulgens ones ceu alterius varietatem tantummodo consider avit; parum 
persuasus tam t demonstrat interrogativum signum ante varietatem 
b in Hist. M posito, veluti si in speciei distinctionem  propenderet. 
Allioni prolationes de hae, deque sequente specie absque suff- 
cienti attentione adduxerunt auctores, Bertoloni incluso; donee Moris 
unam certam recipiens, de altera dubia patefecerit. Ego autem in 
Allioni Floram Pedemontanam intendens, non video nisi unam eam- 
demque pista repetitam : nam si E, hirsutum All. Tu p. 219. 
n. 1017., ex Herbr., nec non ex leonogr. Taurins. (V. 14. t. 26.) ad 
i hé uin. Auetor. nuperius spectat: E. grandiflorum Allion. Ibid. 
. 1012., eujus specimen in Herbario Auctoris non invenitur nulla 
icon, nullus ferme auctoris charaeter eum ia e synonymis, aut e 
nomine ab Allioni (ex G. Bauh. Pin. p. 245. 1.) indito, quod nomen 
per se characterem stirpis exprimit, judicatum, i nullam aliam speciem, 
nisi ad eamdem pertinere potest, etsi Allioni dicat eum nascere prae- 
sertim in montanis, quod parviflori potius esset, nam ego perspectum 
habui, istud ad montana et frigidiora loca expeditius prae hirsuto sese 
extendere. Recognoscendum tamen est, quod de loco, quem fide Mo- 
risii ad E. hirsutum ducimus, synonyma fere omnia spectant ad E. 
parviflorum, non deficientibus. scilicet quibusdam synonymis (Chamae- 
nerio hirsuto Scop. Fl. Carn., quod hirsuti est, cum Linnaei Hallerique 
prolationibus, quae inter utramque speciem dispertiendae sunt), aut 
ex toto, aut partim ad E. hirsutum spectantibus. 
Dubia mihi est Fuchsii figura, quam in Æ. parviflorum infert Spreng., 
Diss. de Germ. r. hrb. Patr. p. 1 
Epilobium parviflorum (Gesneri) Schreber in cale. oper. infr. c., 
(t0. B. Fl. Lips. n. 314.; ex hoe Wither. Bot. Arrang. ed. 1. 
Gesn. apud E ad "ire crt. 215. b, et Hort. Germ. crt. 247. Anton.a 3. Koch p. 265. n. 5., 
Bert. 4. p. yi , 5, Ga ": 3. n. 869., Zetterst. Pl. vasc. Pyr. princip. n. 450. E. molle Lamk. "s 
5 "au DC. Dub. p. 188. n. 9. yi erksam viflorum Schreb. Spicil. Fl. Lips. 1771. p. 146. 
Philip gc sped Là -Peyr. Herbr.; E jvelutinum Pourr. Herbe P Peig.; E. "intermedium 1 Merat, 
i er iu fa Pye: n E. rivulare Wahlenb., confirm. a Ledeb. Ross. Engl. Bot. v. 12. n. 795. t. Fl. 
gv doe A uie .» FI, Dan. t. 347., E ina Fl. Monac. t. 327., Dietr. Fl ver v. "à. n. 
: 72. Goss. germ. Ñ. < Ear. p: 189. n. 3. t. 12. f C., Sabb. Hrt. Rom. T. 5. t. 64. Gesu, Op. bot. ed. 
f. 2. J. Bauh, C. 2, P; 28. t. 19. f. T2. fol. tant., Tabern. Krtb. 9. p. 1237. f. 4., Icon. t. 895. 
x 5 cg By nrd - 1. 21. p. 906, fig.a, Chabr. Sciagr. p. 287. f. z , Moris. Hist. pl. Oxon. 2. 
pi Flor. she Jul. Fruct. Jul. et per Æsta 
Legi in Pyr. Catal. ad Camprodon, die 24. Jul. 1846. Habeo a 
Deville ex Tarbes 
Miror esse botanicos (Smith Engl. FL, Gmelin C. Ch., Fl. Bad. 
Als., Host, Koch, Godron, Grenier, Meyer, qui denominationem speciei 
adhue dicant Sehreberi, Spicileg. Fl. Lips. p. 146., ubi haec species 
militat sub generico nomine Chamaenerii parviflori. p. 146. (n. 1164): 
d peor laudata infra inquirenda est. 
G 
ton. 
1.m. Gesn. Hrt. Germ. crt. 247. a; C: cessare: sa T Jn. M De P pints.. 
E aesaip. terb. Mp Ee 2m fol. y $ m Pints. 1. ô. 
c. 71. p. 968. En. 3. Ko ch p. 265. n. 6., Bert. z s ai k * 0., De yiri Reprt. 
