656 
Legi in Pyr. or. ad Pontpedrouse, die 11. Aug. 1836; lectum a 
D.'* Blanchet ad Bayonne obtinui a Mue: vidi al Monseny. 
Libenter locum Gesneri huc retuli, suadentibus Reichenbach, et 
Ruprecht, sed recipere pari modo nequeo Lysimach. siliq. fl. albo Ta- 
bernemontani adduetam a Kirschleger Flor. Als. p. 269. n. 11., con- 
firmatam a Ruprecht, quam ad Æ. montanum refero. 
Hic quoque auctores varii Gmelin C. Ch., . Wallroth, Ledebour, 
Koch, Grenier, Host, Smith, Godron, citant auctoritatem Sehreberi, 
qui Chamaenerion roseum (neque Epilobium) dixit in suo Spicileg. Flor. 
Lips. p. 147. (n. 1165.), usus s.c. denominatione tantummodo in calce 
operis. Æ. elegans ete. Dill. Giss. Appnd. p. 17., neglectus ab Anglis, 
pertinet ne ad hane speciem? primus de hoe dubium movit Roth 
8 
Tent. Fl. Germ. 2. p. 438. 
Epilobium origanifolium (Ray, Bocconi) Lamk. Dict. 
Ray Hist. pl. 1. (1686) p. 862 n. 9. Bocc. Mus. piant. p. 161. t. 108. Koch p. 267. n. 13., DC. 
Dub. p. 188. n. 4. E. alsinifolium Vill., Bert. 4. p, 305. n. 12.. Gaud. 3. n. 875., E. alpinum La-Pevr. 
Herbr.?, et E. palustre La-Peyr. Herbr., partim, scilicet quoad varietates duas alpin coarct., et alsi- 
naefol.; E. algidum M. a Bieb., ex Ledeb. Ross.; E. pauciflorum Dulac. Engl. Bot. v. 28. n. 2000., 
Flor. Dan. t. 2587. vix, Sturm Heft 81., Reichnb. Pl. cr. C. 2. t. 180. f. 314., Mut. Fr. p. 370. n. 11. 
t. 17. f. 104., anal, part. 
9, Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In editis. 
Legi in Pyr. septr. aurigr. sub la Maura die 8. Aug. 1843; in 
Pyr. Arag. supra Bielsa, ld. Rifarera, die 26. Aug. 1845; in Pyr. or. 
supra Mont-Louis, die 14. Jul. 1836 ; in Valle d'Eynes, die 23. Jul. 
1836. Habeo a Deville ex la Gorge de Pragnres ad Gédre, ct ex 
le Pic Fachon; ex le Pic de Gabizos posui in meo Herbr. generali. 
Stigmata in clavam coalita constanter observavi; qua de re su- 
spicor lusum aliquem Æ. montani fucum fecisse Bertoloni, ut erroneam 
gere proposuerunt Wahlenberg (Fl. Lappon. n. 181., Fl. Svec. n. 422), 
Fellmann (Ind. Lapp. (1835) n. 183. b), quibus accessit Asa Gray 
(Man Bot. North. Am. p. 302. ed. 5. p. 111. n. 3.) ; neque omnino 
hancine unionem respuerint Pollini (Fl. Ver. 1. p. 497.), Hook. Br. 
Fl. ed. 1. p. 180. Graham (Notice. pl. obs. excurs. etc. 1831. 
Aug. p. 1). 
Haee adnotavi ad specimina e Hifarera. Planta nitida, glabra, sa- 
aut per marginem ciliolata, dorso aliquot raris pilis scatentia, attamen 
in quibusdam individuis ferme omnino glabra occurrentia. Corollae 
roseae; petala profunde biloba, venuloso-striata: sepala, foliorum more, 
non omnino calva. Genitalia glaberrima: stigmata in clavam coalita: 
capsulae longae, erecto-patentes, paree puberulae. Bene in hisce cadit 
praecipue Engl. Bot. citata figura. 
