658 
. 13. t. 180. f. 313. sub denominatione E. Hornemanni , ne confun- 
datur eum E. nutanti Schm. Schult., quamvis hoe idem sit eum Æ. 
hypericifolio Tausch, ex Reichenb., l.c. p. T4., et p. 88. Sed de hae 
stirpe hallueinationem passum fuisse Reichenbach testis est Beuiling, 
ui Æ. nutans Flor. Dan. ad E. lineare Muhlenb. trahi vult, quod 
(Krause citans) cum Æ. nutante Tausch inter formas Æ. palustris reli- 
gatur a Wimm. Schles. 1857 p. 609. Ex adverso, habemus Hooker, 
qui ab ipso Hornemann consilium sumens, Nomencl. Flor. Dan. Emend. 
p. 66., E. nutante Flor. Dan., ut E. Hornemanni Reichnb. varietatem 
E. alpini indixit, Flor. Bor. Amer. p. 205. n. 4. Ab hisce sententiam 
diversam coluit Meyer Flor. Hanov. p. 200. n. 7T., qui E. -nutans 
Hornem., Flor. Dan., t. 1387. in E. tetragonum intulit, dum Æ. nutans 
Fl. Dan. sub nomine E. Horncemanni peculiaris sustinetur species a 
DC. Pr. a Bongard Sitcha, a Ledeb: Fl. Ross. 2. p. 112. n. 17., a 
Godr. Fl. Lorr. ed. 2. p. 211. Obs. Porro. existimandum est, E. nu- 
tans illud ab omnibus non aeque intellectum; nee semper eamdem 
speciem sub hac denominatione circumivisse. Hujus nominis planta 
pro varietate E. alpini habetur a Tausch Bot. Zeitng. 1828. p. 462; 
sed Beurling Tauschi stirpem ad Æ. sudeticum exportavit, cum 
nutante Schmidt Bohem., quod, ut s.d., E. palustris esse volunt Meyer, 
et Wimmer, cum Æ. lineari Krause. Sed monet Beurling EF. lineare 
Muhlenb., Flor. Dan. t. 1387., revera praestare caule apice nutante, 
foliis sub linearibus, denticulatis, obtusis, petalis minutis, lacteis, 
eapsulis subglabratis; cf. Botaniska Notiser 1853. p. !85. not. 16. 
ommemorandum denique est E. nutans Lejeune Spa (nec Hornem., 
ut fert Lestiboudois Botanogr. Belgiq. P. 2, p. 401.) pro Æ. montano 
recognitum, sub forma E. collini Gmel., in quam cadit etiam E. montan. 
b? nutans Mut. Fr. Atl. t. 17. f. 99., evidenter. 
Tribus 3 CARLO-STEPHANIA (DC.) N. 
. Carlo-Stephania Nob., Circaea Lobel., Tournf., L., et Auctor. 
Circaeam Dioscoridis, l. 3. c. 124., et Plinii Nat. h. 1. 27. c. 8., ve 
38. pro eadem ae prototypa nostra considerare, mihi dementiae est. 
Nam ii, qui in Patrum descriptiones serio intenderint, a qua Mos 
Epilobiacea procul dubio fagient. De Circaea Veterum nulla mihi m- 
terpretatio data placet, ab Americano (cf. R. Br. Congo p. 42.) e^ 
nt i 
Porro irridendi sunt ii , qui proprietates nostri generis indigitere 
dum volunt, ei tribuunt eas, quas alienissimae, et incertae dee 
primi illi scriptores Circaeae tribuerunt, Et hoc nostro aevo etiam con- 
tinuatur. Quanti errores ex hoc agendi modo procedunt: quot utiles 
notiones perturbatae, et deperditae ! 
., Jolendum est Ruprecht, instauratores ac Patres tam altae aucto- 
ritatis fecisse, ita ut probe factum reputaverit hac circumstantia Oci- 
mastrum a Gesnero C., et a J. Bauhino adhibitum restituere. Nomina 
