682 
parum, aut nihil conspicui sunt. Folia 3-5 fida, plerumque vero trifida, 
lobis exterioribus bifidis, medio integro; quae folia in pulera La-Pey- 
rousei icone generatim magis divisa finguntur. Calycis dentes acumi- 
nati, petala e viridi striata. Semina ovato-elliptica, striata, fusca. 
Est ne vera La-Peyrousei planta? Figura confirmat, descriptio in- 
firmat, Herbarium alienam et incertam ostendit stirpem. Folia enervia 
deseripsit La-Peyrouse, quae figura nervosa esse ostendit: et sepala 
dieuntur obtusa, sed vix talia icon demonstrat; herba argentea decla- 
ratur, quae in figura obscure viridis pingitur. Villosiorem generatim 
prae meis speeiminibus suam stirpem descripsit La-Peyrouse; sive 
Flor. p. 64., vel Hist. abr. pl. Pyr. p. 236. n. 44.; et extant alia 
parvi ponderis discrimina, forte a La-Peyrousiana futilitate depen- 
dentia, scilicet folia descripta parva, plana, cum lobis integris, ete., 
ab ipsius figurae inspectione falsa demonstrata. Omittuntur laeviores 
adhue differentiae e pilorum quantitate; ut a colore dependentes. 
S. palmata La-Peyrouse, a Seringe in DC. Pr. P. 4. p. 32. n. 65. 
adducta ceu varietas (villosa) ad S. hypnoidem, consociata cum S. hirta 
Don, Engl. Bot. n. 2291., E. B. n. 445., mihi ineomprehensibilis, pro 
certo tamen respuenda sententia est. 
La-Peyrouse eamdem plantam partim, quoad descriptionem, ad S. 
geranioidem L., partim, quoad figuram, ad S. nervosam retulit Grenier, 
cum Godr. Fr. ps. 644, 647. Sed cur? Postremae huic speciei, ner- 
vosae adduxit Grenier etiam La-Peyrouse t. 39., quae optima pro ea 
figura est, a cujus consortio, statim e primo oculi ictu fugit altera 
quae inscribitur de S. palmata. Aut perrarum opus Flor. Pyr. La- 
Peyrousei non vidit Grenier, aut graviter de eo dijudicans halluci- 
natus est. 
Ad S. palmatam La-Peyr., et meam, tutius prae geranioide, addu- 
citur S. pedatifida Gren. l.c. p. 645. 
S. Candollei Tausch ad eamdem nostram speciem, nec ad gera- 
nioidem, afferre malui. Est vero planta a DC. olim cum Siebero com- 
municata pro jS. geranioide, in quam num nostra planta denique abeat 
vehementer timeo. Sed sustinendae sunt plantae, ut fama mulierum, 
usque ad earum comprobatam vel falsitatem, vel nequitiam. 
Respuenda facile est Closii suspicio (Rev. Herb. La- eyr. p. 33.) de 
habenda S. palmata La-Peyr. ceu ibrida e S. pubescente Pourr., et 
geranioide L., saltem quod meam plantam, quae longe a putatis paren- 
tibus in rupe vitam degebat prosperam. 
Denique magna est stirpis nostrae propinquitas cum &. deci- 
piente Ehrh. 
Saxifraga ladanifera ('Tournefort) La Peyr. FI. Pyr. et Herbr. 
De Tournef. infra. La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. p. 236. n. 45. S. geranioides b Gren. cum Godr. 
Fr. p. . S. cuneifolia Cavan. Ie, descr, 3. p. às. n. 270. t. 248. S. paniculata Cav. Descr. de las 
plauts etc. 2. (1802) p. 473. n. 1036. S. cuneifol. Cav., et S. panieul. Cav. visae in Herbr. Hrt. bot. 
Matrit. S. papillosa Pourr., et S. viscosa papillosa Pourr. Herbr. Matr. S. quinquefida Hrt. Paris., 
Lamk. Fr. 3. p. 532., ex La-Peyr. Fl. La-Peyr. Fl. Pyr. p. 65. t. 42., Cav. t.s.c., Sternb. Rev. Sax. 
Suppl. 2. p. 83. n. 150. t. 19. f. 8, 9. fol. sat. (excl. var. b palmat.). 
í Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. Frequentiss. in Pyr. Navarr.; 
inque Pyr. Cantabr. cum Navarra finitimis; rarior in Pyr. Aragon., 
vel hine inde per region. mediterr. in montanis. 
