684 
p. 414. n. 12.) S. ladaniferam La-Peyr. cum S. pedatifida Ehrh. con- 
junxit, eumque sequutus est Spach Suit. Buff. T. 5. p. 41., quam 
sententiam trutinari cuperem cum hujus postremae speciminibus se- 
curis, a dubio quod in me movit, Engl. Bot. figurae (2218.), inspectio; 
cautus factus etiam et Planchoni sententia, qui olim mecum dictitabat, 
agi de speciebus differentibus. Sed Sternberg hisce sejunctis plantis, 
unde patriam Pyrenaeos de S. pedatifida traxit? Suppl. 2. de Sa. 
p. 81. n. 145. Et S. fragilis Schrank Flor. Monac. t. 92. eadem dicta 
ac S. pedatifida Ehrh., in Fl. Monac. non reperitur. 
S. ladanifera La-Peyr. eadem species ae S. geranioides declarata 
est a Bentham, Cat. p. 118.; illius varietas a Duchartre, Fl. Pyr. 
exsicc. fasc. 6. n. 111., et a Grenier cum Godr. Fr. s.c., et eum istis 
ab Engler Le. p. 28. Mongr. p. 166. Mutel Fr. p. 408. n. 2., sub sua 
S. ladanifera, si recte video, miscuit sacra profanis. S. quinquefidam 
Hrt., Paris, Lamarck Fr., potius cum La-Peyrouse, Flor., ad S. lada- 
niferam, quam cum Don, Saxifrag., ad S. geranioidem retulerim; nisi 
praestaret, illius obscuritate spectata, pro alterutra specie, ut et pro 
S. pentadactyla eam praeterire. 
S. trifurcata (Schrad.), Gay. It. Astur. forte haec eadem est S. lada- 
nifera, sed, pro certo, exclusa Schraderi planta, quae, Planchon iterum 
" 
c. p. 48. Obscura adhue planta, quae per hortos tantummodo 
vagat. Cf. Schrader Hrt. Gotting. fasc. 1. p. 13. t. 7. Consului ego, 
et fateor me in citata Schraderi figura vidisse hortensem, et spernen- 
dam stirpem, quae una plures diversas species commemorat. 
Ipsius Cavanillesii specimina archetypa e Castellfort vidi in Herbr. 
hrt. bot. Matr., valuerunt ista ad confirmandam jam positam mihi sen- 
tentiam de identitate S. euneifoliae eum "Tournefortii specie, quamvis 
refert omnino plantam, quam nos ceu typum habemus, et quomodo 
patuit inter volvendum genus Saxifragam in citato Herbario hrt. 
Bot. Matrit, ipsa Cavanillesi planta lecta in monte Palomera arce 
Morella anno 1791. Et speciem in muris vitam degentem nos etiam 
aliquando deprehendimus. Magno cum successu hac herba se usum 
fuisse contra Empiema , aliosque morbos, in quibus efficitur puris 
congeries, mecum testabatur Dr. Verges M. ad Fiscal Pyr. Arag. 
Sumebatur pro Consolida, eaque utebantur Hispani Aragonenses contra 
sanguinis impetus. Medici nostri Sayifragas contemnunt, Attamen non 
omnino suffocata est fama S, bronchialis, de qua sic Gmelin * Usus est 
hujus plantae incolis Sibiricis in angina et pleuritide., ejus herbam cum 
aqua coquentibus et bibentibus , FI. Sibir. 4. p. 165. De usu S. cras- 
sifoliae apud Ruthenos, contra alvi profluvia, cf. eumdem Gmel. l.c. 
p. 167-8., Amm, Ruthen. n. 90., et Pallas. It. 3. p. 271. 
