685 
Saxifraga pentadactyla (Tournefort?) La-Peyr. Flor., et Herbr., 
correcto eum Sm., et Don de denominationis exitu. T. a La-Peyr. non 
eitatur. . 
La-Peyr. Hist. abr. Pl. Pyr. p. 235. n. 43., Sering. in DC. Pr. P. 4, p. 30. n. 60.. DC. Dub 
210. n. Ma Don Monogr. Saxifr. n. 77. Engl. l.c. p. 30. Mongr. n. 87. S. ente b 'Loisel. FI. Gall. 
ed. 2. p. 301. n. 38. La-Peyr. Hrb., et S. mixta var, tennifol, etc. La-Pevr. H tS 
var. La-Peyr. Hrbr.? S. pentadactyla Don. Saxifr. La-Peyr, Fl. Pyr. p. 64. C i. rbr., et S. nervosa 
9, Flor. Jul. Aug. ineunt. Fruct. Aug. In editior. Pyren. medior, 
(vix), aurig. et orientalibus. 
Legi in Pyr. septr. aurigr. a la Cuma d’ Angarzià die 28, Jul. 1851; 
in Pyr. or. a la Cuma de la Grava, die 24. Jul. 1837. Habui e Pyr. 
orient. (m.° Canigou exploratissimo?) de Herbario Coder ab ejus filio: 
et huic speciei traherem specimen ex le Port de Venasques, sin. nom. 
a Timbal. acceptum. Vidi ex rupe Vallubera (Andorra). Abundat in 
montibus editis Pyr. or. vulgo le Puig Perich, et le Puig Carlit, 
versus sumaitates: reperitur au Mont Llaurenti. A la Combe des Porteils, 
Cabana. forestière (Capsir) legebat Gautier. 
Magna speciei affinitas cum Saxifragis exarata , nervosa, et gei 
nioide: possideo specimina, quae inter S, geranioidem, et pentadactylam 
an hybrida, an intermedia ne dieam anceps haereo; alterum ex le Lac 
de la Nouse, lectum Aug. 1839, alterum e Pyr. or. a Coder. fil. acceptum; 
stirps hujuscemodi videtur propinqua S. pentadactylae Sm. 
Visciditas plantae in maerioribus individuis solemnior est, ma- 
gisque se prodit sub plantae exsiccatione, nec apparet in stirpe in solo 
natali.explorata. Folia inferiora generatim pedato-trifida, laciniis late- 
ralibus interdum bifidis, aut bilobis, omnibus linearibus, suleatis. Petala 
obovata, calyce duplo longiora, alba, ad unguem viridia, tristriata non 
tantum, sed trisuleata etiam, et ita, ut petalorum analogia eum foliis 
ostendant; insuper in extrema petalorum parte totidem eminentiae ap- 
parent solemniores quam in foliis, in quibus plerumque nullae eminentiae 
vel inflationes conspiciuntur; addas, quod petalorum lamina vitro 
inspecta undique punetata decernitur. Genitalia e viridi flavicantia; an- 
therae luteae. Odor plantae, ut in affinibus, sub-citratus, gratus. 
Huic attulerim potius S. ladaniferam a DC. Dub. p. £0. n. 23, 
quam illorum S. pentadactylam , quae glabra ete. mihi sane obseura 
planta evenit. (M 
Plura contra veritatem de hae specie dicta sunt, scilicet a La-Pey- 
rouse, Flor. p. 64., petala enervia; a DO, r: 314. n. nd 
planta nullimode viscosa; a Seringe, in DC. Pr. P. 4. p. 30. n. 00., 
minus gummifera; a Loiseleur, l.c., folia non viscida; a Mutel, Fr. p. - 
n. 21., non viscosa, mox resinosa, lobis foliorum integris, ete, Sat bona 
est Grenieri descriptio, cum 
tandum censeam deelarantem hujus, et 
abunguiculata. | ; | 
cd obtusifida Don Monogr. Saxifr. (in Trans. Linn. Soc. I: 
2, 1822, p. 416. n. 14.) affinis admodum dieitur cum 5. 
m. te identica 
a, Ibid. p. 419-20. n. T7., cum qua for 
el Hispania, unde stat in Herbario Pavon, dein rad et ego E 
pentadactylam ex Pefialara Hispaniae a Nee lectam , sub. Te : es 
petraeae vidi in Herbr. Hort. bot. Matrit. S. obtusifidam praeterivit Engler. 
p lr F: 
pentadactyl 
