688 
n, 158., Fl. Dan. t. 38., et Flor. Dan. t. 1517. ALL Specim. p. 17. t. 3. f. 1. petr., et Fl. .Pédm. 9, n, 
1987. t. 22. f. 3. ead. Sabb. Hrt. Rom. T. 4. t. 82., Zannich. Vnz. p. 235 t. 990. Scop. Fl. Carn. 
ed. 2, p. 296. t. 16., Le Maout, Decsn. Botnq. 1868. p. 201. Gesn. Op. bot. ed. a Schmied. P, 9. fasc. 
1. p. b. t. 1. n. 34., Lob. Obs, p. 249. f. 3., Icon. t. 469. f. 2., Dod. Pempt. p. 112. f, infr. 2.a Ta- 
bern. Krtb. 2. p. 1194. f. 3., Icon. t. 805. f. 1., et Kr. 2. p. 1088. f. i., Icon. t. 709. f, 2., Moris. Hist, 
pl. Oxon. 3, S. 12. p. 479. t. 9, f. 31. 
© Flor. Apr. Maj. Fruet. Maj. Jun. 
Legi in Pyr. Arag. ad Benavarre, die 19. Maj. 1846. Habeo a 
Deville e Tarbes. 
Stirps saepius erubescens, praesertim vero in caule, inque pedun- 
culis, minus in foliis, et in calyce, et quoad hunc minus in tubo quam 
in dentibus, ut in foliis minus in pagina inferiore, quam in superiore. 
Petala euneato-obovata, sub retusa; ea obcordata cum Seringe in DC. 
Pr., et eum DC. Duby, Dietrich A., declarare:nequiverim; nec obverse 
lanceolata, cum Bertoloni, aut spathulato-lanceolata cum Puccinelli, non 
obovata tantum eum Heller, Smith, Sadler, Host, Withering, Kirschleger, 
etc. vel obovata, truncata, cum Spenner aut obovata, truncato-obtusa 
Don, et vix obovato subretusa cum Ledebour, minimeque cuneato- 
elliptica cum Moris, aut rotundato-ovata, integra, ut ea dicit Bromfield, 
etc., et ea trinervata percepi, vena media, vel nervo medio eviden- 
tiore (quod non declarat Don). Non semper in siccis provenit, ut plures 
dictitant; vidique in solo submadido nascentem , itidemve in Alpibus 
contingere testatur Gaudin. In statione plantae designanda Candolleum 
(Fr. 4. n. 3516. in tectis, et muris) vicit La-Peyrouse, locis pro ea 
recognitis, montibus, eorumve convallibus ad rupes, muris, tectis, rude- 
ribus, (Hist. abr. pl. Pyr. p. 234. n. 39). S. controversa Sternb. Sax., 
Ser. in DC. Pr. P. 4. p. 24. n. 82., Koch p. 304. n. 37., ex Steven, 
Don, Moretti, Gussone , Wahlenberg (Fl. Svec.), Bertoloni, Visian 
(S. parnassica, Boiss.), mera est S. tridactylitis varietas; quibus assentior, 
quamvis contrariam teneat opinionem etiam alpieola Gaudin, Halleri 
auctoritate fultus. 
non percepi, quam invenerunt in Pyr. septr. med. au Pic du midi, 
et au Trou de Montariou Ramond, ex DC. Fr, au Port de Venasques 
alii ex Gren. Fr. 
Speciem Gesnerus primus ad proprium genus retulit; videas notas 
ad Tragum e manuscriptis indicatis in ls.c 2l. 
Tertium genus dactyli, tenuis nascitur in parietinis aut tegulis Plin. 
Nat. h. l. 24, e, 19, vel 119.; hoe suspicatur Fée, in Plin. ed. Panch. 
T. 15. p. 235., num ad Festucam rigidam foret trahendum? Aliis vide- 
batur. Sedi Species, et potissimum Sedum stellatum. Mihi potius Saxi- 
fragae species, probabilius haec eadem S. tridactylites. Sed supersedeo. 
| suspicionem veni, S. Bellardi All e sinistra foecundatione 
scatulsse. 
«3» 
Saxifraga alba (Brunfelsii) Trag., Lonieer., Gesner., Lob., Dod. 
Brunf. Herbr, 1. p. 4 
85 s 305 i 
Gaud. 3. n. 946., Moris Sara. 9 did EE L. Sp., Koch p. 305. n. 40., Bert. 4. 
p. 486, p Rex 
;492., DC. Dub. p. 211. n. 28., St. Hilr. Morph. p. 239. lin. 3-ult., 
"er es ». - S. granul. La-Peyr. Herbr. eus cernua La-P I ^ partim; S gems t 
SPauicá Cons las Herbr. Matr., Colmeir. C pl. Catal.: S penduliflora Bastrd., DC. Fr.; yi 
in Bull. Soc o C?'potana Boiss, ex Dufour, Madrid, 1808-54.; S. glaucescens Reut. Pug., ipso fate 
ii Au Fl r Fr. 2 643., qnod pervideram; S, graeca Boiss., Heldr, En ol. V 
de radie $ Di Jon l. Gra 2 52., Fl, Da 514., Schk, Handb 19., non adeo pere 
Schub, bon A POS pl. ar. T4 p Si. 6. Berger. Phvtonomat. 2. p. 4 4 pe A 
Schrank Fl. Monac. t. T77.. Sio In Dict. Se. Nat. Atl. Dicot. t. 197.. Dietr. Fl, Bor. v. 4. n. 2 
St J 3 : i ` illustr. Cl. 10. 
Ord. 2, cum tabs., Tarp. FI. mir a Bv. Bot. v. tA MEM Bc ye Vani ^ 
7. € 4 Mi. Mick ie clomed YD EI 
Hook. Med. bot, V. 3. p. 550. t. (97. Y... 1090., eb i. 1151, £d. pl. Trag. mag. P 
