105 
Mosum Brot, FI., ex ipso in Phytogr 
4 ex ip 4. 8. selen- 
lo ss, Pyr. Brot. Phylogr. Lusit, 2. p. 920" (. 178 A 
» 35. t. 8i., Reichnb. Pl, er. C. 3, t, 985. f Reichenb, Pl. cr. C, 3, t, 989, V. 
448., Ten. Fl. Napol. T. i. p. 248. n. 276. t. 41. DC. Pl. Grass. t. 49. rT TOE TE 
m 
— 
-- 
oc 
9| Flor. Jun. Aug. Fruet. Aug. Sept. Per region. mediterr. cum 
Olea, praesertim : sed et hane superat, et in calidior. per regionem 
oceanieam quoque reperitur. 
egi in Pyr. septr. auriger., Donezan, ad Rouge, die 12, Aug. 1843: 
in Pyr. or. Conflent prope Thues, die 27. Jul. 1837. Habeo a Deville 
lectum inter Arreau et Estarvieille. Observavi ad Andoain, ad Tolosa; 
copiose circa Toulouse, in Valle Lavedan infer. Provenit ad Jaca, in 
montibus les Corbières. 
Calycis dentes sex, petala sex, et totidem ovaria, stamina duo- 
decim, alterna minora; hoc est quod frequentius observatur: dantur 
enim individua, in quibus numerus harum partium aut excedit, aut 
diminuitur. 
Forte e Sedis ochroleuco, reflexo, cristato , altissimo, amplericauli, 
peculiaris effici posset sectio, quam specierum facies, et habitus videntur 
indicare. : 
hefero ipsius Droteri observationem: “ S. altissimo Lamk. Dict., 
"t Sempervivo sediformi Jacquin similitudine adeo promimum | (S. lusi- 
lanicum suum), ut illa ambo nonnisi nostrae speciei variata individua 
sint » Le, p. 220 1. Revera modum scribendi inversum adhibere de- 
buisset Brotero, dum se novum credere nomen sine necessitate suspi- 
cabatur, de stirpe a diversis plagis jam facile recognita. S. rufescens 
Tenor. Nap. t. 41. adducitur a Reichenbach Pl. er. C. 3. p. 58. ad S. 
mopetalum DC., ochroleucum Chaix, deceptus ille forte a Sebast. Maur. 
Rom. Pr. n. 516. : agitur de S. altissimo, ut bene norunt Mut. Fr. 
P. 505., Bertoloni, utque confirmarunt Moris Sard., denuo Gussone - 
etiam Pl. vascul. Inarim. p. 137. n. 4. Ast hune, et Tenore respuentes 
S. altissimum Jacq. A. (sub S. nicaeensi All.) ego non sequar. 
Ad S. altissimum spectat Braschia Honestia Martelli Brasch. pl. 
nov, gen. deser. Romae 1791 p. cf. Bertol., Ann. c. Nat. " 
T. 2. (1829) p. 278.: hoc evocavi, ex quo vidi Bertoloni Mr w 
riter omisisse sub S. Aispanico, Fl. It. 4. p. 713. n. 18., quomo J 
ambabus fecit Steudel Nomenel. bot, Romanae assentationis exemplum 
e libris botanicorum expellentes. 
,Antiquius Allionii nomen cum Mo 
qua semper res obscura erit, et quasi artic 
ŝi reapse reperta est ad Savorgia, visaque 1n 
guta eum nostra identica, attamen tanta est pene 
3) t i 
m plantae descriptione, n. 1752., tamque repugna t, hisce consideratis 
Bologn. 
ris, et cum Gussone non praetuli, 
tieulum fidei de planta, quae 
Bellardi Herbario, reco- 
s Allioni obscuritas 
| (6 p. (3. 
caeense Å ; 1. ex nulla parte huc traherem » Pl E et 
S. illud nicaeense Allioni repertum indicat ad pan a E 
rarissimum ibide bservatum dicit; cui rer parum 
* Fr, 5. n p "ubi patriam Nicaeam ab Allioni non memora 
S. altissimo addi d. 
; "48$ mo addi debere autumat. : Vill. Dauph. 
em DC. lsc. retulit ad hane speciem 5. glace quod non 
l.p. 395, et 3, p. 680., quae loca simul stare nE 19.. nee Noul. 
mmadyverterunt nec Mut. Fr. 1. (1834) p. or 
45 
