710 £ 
alter. p. 395. et cum eo Reichard Syst. pl. 2. p. 460. n. 5., Willd. 
Sp. pl. Dodec. p. 953. n. 10., maxime e quo cifarunt tantum. Halleri 
Histor. in quo opere nullimode de speciei legitimitate dubitare ille 
elarissimus auetor demonstravit. Reapse, ut supra tetigi, tomentum 
illud arachnoideum in apice foliorum interduni adeo solemne , alias 
diminutum, aliquando adeo parum conspicuum ipse reperii , ut vix 
illius vestigia supererint, ita ut folia inter sese libera conspicerentur. 
Tillia Micheli, qui, Gen. pl. p. 19., e Toyzi fecit Toyziam; in 
p. 22, e Tilli dedit T. TA deinde in Tillaeam conversam. 
Tillia muscosa (Bocconi) L. Sp. 
2 des me Mel. Gall. It. (1674.) A 56. t. 29. fig.ae Q. R. Koch p. 282. 
ES ioris Sard, . 468., DC. Dub. p. 260. í Peye. Herbr. Mosanehum connatum Dulac. Michel 
wes E neg 93. N "30. Da. Pl. Crass. T t Engl. Bot. ID eiehn j E n gi 
p. E Ju" 520-2.. Gaertn. Fr. Sem. pl. 2. p. AMI. t12 f. 12., gt Bat «19. £205 "1 Bocc. "d 
es 22. 
9, de Apr. Maj. Fruet. Maj. Jun. Re peritur facilius in. Pyr. or. 
n Pyr. or. Catal. ad Sarrià da d'ail sub Bagnolas, die 28. 
Maj. 1851. Ex Vie, et Tarbes, lectam a Corbin, habeo a Deville. Vidi 
prope la LPS 
on me parum commovet hujus speciei defectus in Helvetia, inque 
Italia WEB 
Bullardia (Cup ) Nob. 
m rosea (Cupani) N. 
, Cupan. Cathl. p. 7. lin, 10. (demts. age omnibs.) B. Vaillanti DC., Koch 282. 
" P. 
n. 2v et nais Dub. d 200., Bert. 2. p, ?47.. Gaud. E 390. Tillia Vaillant. pna. p Moris, vbi 2. 
d. Lamk. Ill. t. 90, f. ante üt. DC. PI. crass, Ew Gmel. E m sis 
t infer. Br py  Piyigr. Lusit. t. 22, f. 4., Vaill. Bot. Paris, p. 182, e I. Ex, gu Panph. 
C) Flor. Maj. Jun. Fruct. Jul? In Pyr. Atax., Catal. rariss. 
In agro Narbonn. ann. 1839 pauca, et juniora legi specimina, eaque 
absque nota deduxi, sperans me potiora reperturum fore: in Pyr. Catal. 
inter el cubo de creus, et ped "etii el mas Rabusé, Vayreda 
Nuev. Apunt. Fl. Catal. (1882) p 
4n species ante Vaillant iles pre e 
am dichotomam  nuncupare, 
ii cd quia B. aquatica (Linn. DC. eumdem profert ramificationis 
Crassulacea repudiata. 
Sedum Anacampseros (Hippoer.?) L. Plures id in Pyrenaeis vi- 
vere dixerunt, iei I. Le. -Peyrouse , Corbin, Philippe, Dulac, 
Grenier eum Godron. Isti praecipue indicarunt ad Mont Louis au 
moulin de la Llagone, et in Valle d'Aure, Fr, p. 619. Primus locus 
provenit e La-Peyrousei fide, Hist. abr. pl. Pyr. p. 258., quae penes 
me nulla e plenissima loci cognitione: nee specimina adsunt in La- 
Peyrousei Herbario. Neque in Valle g’ Aure, stirpem percepimus Deville, 
eos forte hujus vallis praecipui exploratores. ereor, ne S. lati- 
f 3 ved ad statam sanguinei Ortegae vergens fucum fecerit iis, qui 
>. Anacamperos in Pyrenaeis vivere denuneiarunt, quibus nimis fa- 
ciliter Fesa praestitit Grenier, erroris per se insons. 
