112 
omn, accurata percipiatur); Flor. Graec. p Cos: p B5. t 994. p Plenck Ic. pl. med. T. 3, 
37. t. 240. cred. Zannich. Vnz. p. 956. t. 186. f. 1.; Pall. Fl. Ross. p. 72. (excl. var.) t. 79., 
Lodeb Icons. pl t. 256., fide E edobov di Pen. Lo 5 Advrsr. p. JA E, bob ot E t. 
218. f. med.. Clus. Hisp. 104-6., et Rar. h. 4-4. p. 1. partim , es Dod. Poe p. 
766. fig. Clus. j Matth. Comm. ed. Val, gr. 1570. | p. 420., Camer. Epit. p. 74. £ 1. G. Bauh. Math. 
p. 140. . Dalech. Hist. pl. Lugd. p. 190. 1. 9. 
Flor. Maj. Jun. et iterum Autumno ineunte, Fruct. ZEstat., 
appen e region, mediterr. in locis humilioribus. 
Leg Pyr. or. Roussillon, inter Argelles, et Elne ad Tazo d'avail, 
die 8. Topi 1843.;-in Pyr. Catal. = Tone die 24. Aug. 1846. Ob- 
servavi e Piedra tajada, cirea. Aye 
Vidi culta prope Collioure ES arborem magnam, floribus 
forlisti eerie in petala mutatis, e magna vegetationis luxurie. 
nnulus perigynus (diseus hypogynus Webb) videtur pertingere 
ad medietatem ovarii. Ovarium ampullaceum (pyramidatum Webb), 
apice saepe rubens, ibidemve stilis tribus coronatum, cum stigma- 
tibus dilatatis. 
Borussorum prolationes, quae me parum persuasum relinquunt, 
sub woes fide retuli: eum ef, Fl. Ross. 9. 135. 
A Bungei prolatione excludenda est varietas hispanica e San Se- 
bastiano a Wil omm donata, ubi unicam tantum speciem (anglicam) 
vivere persuasum habeo, Retulit jam Matthioli, Comment. in Dioscor. 
ed. Valgr. 1557. p. 103. (ex Serapionis Simplic. medic. ) et ex eo Camer. 
Epit. p. 74., Tabernem. Krtb. 2. p. 1354., et alibi p. 647., mox et 
Mentzel Ind. p. 295. ad hane speciem pertinere nomen Arabum 
Tarfa, quod post eos confirmavit Casiri, Biblioth. Arabico-hispan. 
Escurial., Matriti 1760. p. 329. Dein Seetzen, Burkardt, Rüppel, hoe 
idem agnoverunt, quod nostris diebus ratum habet Ehrenberg, Obs. 
Famil. amarisc., qu flünonensem pro arbore mannam exsudante 
in monte Sinai, et prope Tor. novit, qui arbor Tarfa apud Arabes 
diei audit. Nomina hispanica: Mdedudia ab Arabibus videas apud Col- 
CRM o. Atarfe, in opella Eram. trabaj. concernts. la Fl. Hisp. 
Vo rre africana (Homeri? Hippocratis? Tlieocr.? Caesalpini) Poir. 
er. 1l. 6. v. 39.; 91, v, 4g. Hippoer. H f, 2 
p. 139 rasa Horb Torna. 1563. for 8. "Er cA rona e NIA "T. ». 196, "o E Y 
ue chem. p. 496. n. 9." Mori: ves , Fa : 53 Webb Dias- apud Hook. 
e qoa 3. (dàn) y p. 40. et in Ann, Se. Nat . Par. S. 9. 2s 16. TET 266., fabri. iinpress. 
ou dig < DC. Dub. p. 194. n use, Sic. Syn. p. 306, n. 2, T. pra ecox Portschl. 
in Hr Vies, ha Bung. J. Bauh. Hist. ws 10. p. 350. fig. mal., dub. 
Flor. Maj. Jun. Fruct. 4Estate ineunte, In Pyr. Atax. orient. 
a mare parum recedens, Legi in Pyr. Catal. ad Gerona, die 17. Maj. 
1851. servavi in valle de Aro ad San Feliu de Guixols, ibidemve 
non procul ad San Pol. 
DE oca Veterum scriptorum , vel Patrum quidem adducta ad supe- 
m speciem, ferme omnia ‘dobi là sunt, ex quo in regionibus orien- 
talibus T. africana communi nior, nisi speetabilior prae ea est, Quae 
ad 2 ricanam retuli fidenter, hisce consideratis, et huie speciei confir- 
Sen des Sed semper respuenda erit vani Staekhousei sententia de 
pretanda Myrica, seu Gale cordifolia Africae australis, in quam 
nec ipsius Theophrasti cadunt caracteres. 
