188 
ten uitspringen, Daar nu de afzonderlijke stukken in eene ver- 
ticale rij op elkander liggen, zoo worden plompe vierkante 
zuilen of liever ribben gevormd, die van ò tot 7’ dik zijn. 
Behalve deze steeds verticale afscheiding is de steensoort nog 
in horizontale banken, van verschillende dikte, afgedeeld. Zoo 
ziet men b. v. aan den muur, die O. en Z. O. waarts van de 
zandvlakte verloopt (N° 4), eerst eene bank 50’ hoog boven 
den zandgrond uitsteken en daarop eene laag steengruis 
volgen, die van eene tweede (bovenste) trachietbank van 157 
hoogte overdekt is; op vele plaatsen evenwel loopt de gruisbank 
wigvormig uit en dan vereenigen zich bovengemelde 2 trachiet- 
banken tot ééne. Deze steensoort doet zich ook dikwijls voor 
als scherphoekige brokken. 
go. Gemelde trachiet is meestal bedekt met of begraven onder 
lava van lateren oorsprong, tot welker vorming hij zelf de stof 
schijnt te hebben opgeleverd, daar men de duidelijkste over- 
gangen tusschen beiden vindt. Tot deze overgangen behooren 
b. v. vele groote over de geheele oppervlakte der kruin vér- 
strooide blokken, die ook nog op de O. helling gevonden worden. 
Deze zijn slechts hier en daar aan hunne oppervlakte in poreuse 
en verslakte lava overgegaan, en zijn grootendeels nog onver- 
anderde trachiet N°. 1. Zij zijn scherphoekig van vorm en in 
hunnen geheelen omvang hebben zich reten gevormd of spleten, 
die convergerend naar het centrum te niet loopen. 
Doch de eigenlijke steensoort, die wij N°. 2 willen noemen, is 
eene soort van uitwendig meer bruin dan gele, inwendig zwart 
bruine lava, die geheel verslakt en zeer poreus is. 
Behalve in kleine en aan magneetijzer zeer rijke banken op 
den hoogsten O. rug der kruin, komt deze lava hoofdzakelijk 
slechts voor als enkele rondachtige, platgedrukte schotsen of, 
om zoo te zeggen, lava-koeken. De hooge bergvlakte vooral, 
waarin de O. en O. N. O. rand des kraters overgaat, is met hon- 
derden van deze koeken bezaaid. Zij zijn rond van omvang, 
hebben eene dikte van 1/, tot Zh’ en eene middellijn van 2 tot 
10. Hunne vorm laat zich niet beter vergelijken, dan met ronde 
dikke koeken, die, week op eenen vlakken grond vallende, van 
