203 
navolgende vulkanen zigtbaar, wier hoeken met den theodolith 
gemeten en op den (astronomischen) meridiaan gereduceerd wer- 
den. Bij allen werd naar den regter hoek der kruin geviseerd, 
maar bij den Prauw naar den N. hoek. Zij waren als volgt: 
Prauw ten 0. 5° 48° N. — Sindoro ten O. 5° 55’ Z. — Soembing 
ten O, 8° 55 Z. — Merbaboe ten O. 9’ 5'Z. — Lawoe ten O. 10° 
10 Z. — Merapi ten O. 12° 42 Z. — De Lawoe lag geheel achter 
den Merbaboe en deze achter den Soembing verborgen, op den 
regterhoek des tops en eene smalle strook van de helling na; 
men ziet hieruit, dat, zoo als wij reeds boven aangemerkt hebben, 
deze bergen met den Slamat en nog een paar meer westelijk 
gelegen vulkanen bijna lijnregt achter elkander liggen (mijn stand- 
punt was op het verhevenste punt van het midden des hoogsten 
O. rugs. Zie Slamat, Figuur 5.) 
Den 22 Junij had ik het genoegen op deze eenzame kruin 
een bezoek te ontvangen van verscheidene vrienden uit Ban- 
joemas, onder welke zich de Heer Noordziek, Assistent-Resident 
van Tjilatjap bevond. Met deze Heeren nam ik den geheelen 
top nog eens in oogenschouw, bij welke gelegenheid wij eene 
flesch vonden, een te zamengerold en vol geschreven papier 
bevattende, van hetwelk wij evenwel niets konden ontcijferen 
dan het jaartal 1812. Want ofschoon de flesch zeer digt toege- 
kurkt was, zoo dat wij ons van eenen kurkentrekker moesten 
bedienen, zoo was zij toch ‘met zuiver water gevuld en het 
papier bijna tot pap opgelost. Wij maakten hierover verschei- 
dene gissingen, als: Î° kan men zich verzekerd houden, dat 
de reiziger, die, in 1812, op dit papier eenig narigt wilde ach- 
ter laten zijner bestijging van den Slamat, het in eene drooge 
en ledige flesch zal gedaan hebben? 2° hoe kwam dan het water 
op dezen zoo droogen en zeldzaam bezochten top in de stevig 
toegekurkte flesch? 5° Als de flesch van 1812 tot 1847 onge- 
deerd op den top bleef liggen, bewijst dit dan, dat de uitbar- 
stingen van 1825 en 1855 (zie boven) niet hevig waren? 
Verder vonden wij nog, behalve de beenderen van een 
paar wilde zwijnen en andere kleinere dieren, de skeletten van 
drie rhinocerossen die deels in het zand, deels tusschen de steen- 
