211 
(boven Batoer), vervolgens onder dien van Pakaraman en 
ten laatste onder dien van een gering dorp, hetwelk aan 
den binnen-voet der keten ligt en Gadja moenkoer heet; 
2° ten westen van Di-eng: de g.dVogosarie, welks breede, ronde 
top, in de rigting van het zuiden, tegenover den g. Pakaraman 
ligt; het gras, dat dezen berg bedekt, is het eenige spoor van plan- 
tengroei, hetwelk op denzelven wordt aangetroffen , terwijl daar- 
entegen de bovenste streken der vorige, even als die van alle 
hierna te noemen bergen in de digte en mosrijke schaduwen 
van eiken, Engelhardtien, Podocarpen, Melastomen en ahorn- 
boomen (Acer javanicum mihi) zijn gehuld. 5° Ten zuid- 
westen: de goenong Wisma, welke zich, door den zoogenaam- 
den Paggar tipis, met de navolgende bergen verbindt. 4° ten 
zuiden (Z. Z. 0): de g. Srodjo, welke de uiterste omzooming 
van den Pakkoeodjo uitmaakt en slechts door het meer (telaga) 
Tjebong daarvan gescheiden is; 5° ten oosten en N. O.: de g. Pra- 
hoe, welke een eenigzins gebogen bergrug vormt, welks holle zijde 
binnenwaarts gekeerd is en op eene lengte van 21/, minuten 
met een rand (nok,) van naauwelijks twee voet breedte, voor- 
loopt. De andere, naar Di-eng gekeerde binnenste wand verheft 
zich 1900 voet uit het dal Badak banteng, dat zich tusschen 
dezen berg en het eigenlijke plateau Di-eng bevindt, en is te 
steil dan dat men den zelven zou kunnen bestijgen. Slechts 
aan de buitenzijde, of langs de ribben, welke van zijne beide 
eindhoeken afloopen, kan men denzelven beklimmen. Op het 
N. N. westelijke uiteinde, dat, even als de gansche bergrug, 
met woud bedekt is, vond ik de overblijfselen van twee tem- 
pels, welke geheel en al in puinhoopen waren verkeerd; hoewel 
de gehouwen teerlingvormige steenen, waaruit zij vroeger 
waren zaâmgesteld, nog derzelver oorspronkelijken vorm en 
versieringen, door de hand des beeldhouwers aangebragt, be- 
zaten, zoo waren dezelve zoodanig verweerd, dat zij met een 
mes gesneden konden worden. Deze beide zijn de hoogst ge- 
legen Siwa-tempels op Java. (17875.) 
De gesteldheid van den bodem, welke tusschen deze 5 over- 
blijfselen van een uitersten wand of kringvormig Di-eng-gebergte 
