212 
ligt ingesloten, laat zich, met de volgende hoofdtrekken schetsen. — 
IL. Dalbodems. — IL. Grasvlakten, derhalve plateaux. — IV. Uit- 
gebluschte kraterkolken. — V. Meren. — VL. Nog werkzame 
kraters en solfatara’s, — VIT. Bekken van heete bronnen. — VIII. 
Sukgrotten; tot deze vormen der onbewerktuigde natuur kunnen 
insgelijks worden gebragt (ten einde de door menschenhanden 
daargestelde gedenkteekenen niet uit het oog te verliezen) : — 
IX. puinhoopen van tempels en — X, bestaande dorpen. Wat 
aangaat den tooi, welke de plantengroei aan het gebergte bijzet, 
hierover kan in deze bijdragen, welke slechts de geologie en 
meer bijzonder de vulkanische gesteldheid van het gebergte 
ten onderwerp hebben, niet worden gehandeld. — Zulks is 
evenzeer het geval met de topographische bijzonderheden, die 
slechts kort en als in het voorbijgaan kunnen aangestipt worden; 
telkens wanneer wij daarvan melding maken, verwijzen wij den 
lezer op de hierbij gevoegde kaart. (Dieng, Figuur 1.) 
IL. Dalbodems. Onder deze klasse verdient het uitgestrekte 
dal, dat ten noorden wordt ingesloten door de bergketenen 
Pakaraman en Gadja moenkoer, ten zuiden door den Nogosarie , 
den Panggonan en den bergrug, welke beide evengenoemden 
verbindt, ten oosten door den Panggonan, Paggar kentang en 
den verbindingsrug tusschen beide, — uithoofde van zekere 
verzakkingen, welke aldaar worden aangetroffen, — het eerst 
onze opmerkzaamheid. De weg van Batoer voert door dit dal naar 
het hooger gelegen Di-eng. Zoowel het bovengedeelte van dezen 
dalgrond, welke zich tusschen den Paggar keutang en Panggonan 
bevindt, als het beneden einde, tusschen den Pakaraman en Nogo- 
sarie, is eene naauwe bergkloof , waardoor de kali Dolok zich 
naar beneden stort; maar in het midden van het dal, 
tusschen de genoemde plated treft men effene, zich tamelijk 
ver uitstrekkende vlakten aan, die, naar het Z. langzamerhand 
rijzende, in den vlakken his welke den Näjocarie en Pang- 
gonan verbindt, overgaan, wiens welige grasvelden aan de 
geiten van het daepie Karang tenga (aan den O. N. oostelijken 
voet van den Nogosarie gelegen) tot weide strekken. Dit dal 
is merk waardig uithoofde van verscheidene ketelvormige inzak- 
