222 
vooral in die rigting, in welke zich de bergkloof van den Pak- 
koeodjo naar het n. en n. n. o. opent, dat men dezelve van 
den grootsten omvang en in de wildste wanorde over en door 
elkander liggend aantreft. | 
Die rotsen bestaan uit onregelmatig gevormde, hoekige klom- 
pen, van 5 tot 10 voet hoog, die in de grootste wanorde 
door elkander zijn geworpen, en onder welke enkele grootere 
stukken, van 15 à 20 voet hoogte, zich als zuilen op de hel- 
ling des bergs verheffen. Naar het zuiden heen , worden dezelve 
gedurig zeldzamer aangetroffen en aan de helling van den Di-eng 
komen zij volstrekt niet meer voor. Wanneer men het bestaan 
dezer rotsbrokken in de lagere streken, de nog rookende 
solfatara in het hooger gelegen gedeelte van den berg verge- 
lijkt met de ligging en de gesteldheid der rotsmassa’s, welke den 
Kendil en de kruin van den g. Prahoe vormen, en wanneer men 
het oog vestigt op de tusschen beiden voorkomende bergkloof, 
dan wordt het waarschijnlijk, dat zij als de puinhoopen van 
de anderehelft van den Pakkoeodjo zijn te beschouwen, — na- 
melijk, van eenen wvoormaligen eruptie-kegel, — welke, 
bij gelegenheid eener hevige uitbarsting, is gesprongen. 
Goenong Paggar kentang. N. westwaarts van Di-eng verheft 
zich een berg, die, van welke zijde men denzelven ook moge 
beschouwen, uit eene langgerekte, enkelvoudige bergnok, 
schijat te bestaan, op wiens zuidelijke, en zuidoostelijke hel- 
ling, de wouden voor het grootste gedeelte geveld zijn. Aan den 
westelijken voet des bergs, diep in het dal, ligt de telaga Leri, 
tusschen de dorpen Padjed en Proemboeng. 
Heeft men echter dezen schijnbaren bergrug bestegen, zoo 
ontwaart men met verwondering een diepen, kegelvormigen af- 
grond voor zijne oogen, en bevindt men zich op deszelfs smallen 
rand, welke nergens afgebroken, bijna een volkomen cirkel 
beschrijft. De doorsnede boven aan den rand, welke ongelijk 
van hoogte is, bedraagt gemiddeld 2000 voet; de diepte van 
deze hemispherische (ketelvormige) opening: 500 voet. Slechts 
aan de westelijke zijde geeft de zacht glooijende binnenwand 
de gelegenheid in den kolk af te stijgen; de andere zijden 
