227 
6°. en 7°. Telaga Weurno en Pengilong. Geheel door bergen 
omringd, liggen beide in hetzelfde dal en zijn slechts door eene 
vlakke, moerassige streek grond van elkander gescheiden, waarop 
zich nog een plekje met boomgewas bedekt, als ware het een 
eiland, verheft. Reeds vroeger hebben wij vermeld , dat beide me- 
ren aren sans gene sansije landtong van het plateau Di-eng zijn 
is een zijtak van den bergrug van Di-eng *) 
en strekt tot noordelijke grens iid het meer Weurno. Meer zuid- 
waarts en verder tusschen de bergmassa’s van den g. Kendil 
ligt het donkerbruin gekleurde meer Pengilong. De genoemde 
landtong zet zich ook ten oosten van het meer Weurno voort, 
en vormt, tusschen het diepe dal Badak banteng ten oosten, en 
het kleine meer ten westen, een rug of kam, welke zoo smal 
is, dat er ten naauwernood eene voldoende breedte overblijft voor 
den weg, welke daarover loopt. Bijna rondom het meer heeft 
de oever, van den zoom des waters tot aan den voet der om- 
ringende bergen, eene breedte van 200 voet, welke uit een 
moerassigen, maar welig met kalmoes en andere waterplanten 
bewassen bodem bestaat. Blikt men van den oostelijken berg- 
kam in de diepte, dan ontwaart men, op geringen afstand voor 
zich, het meer, in welks schoone appelgroene kleur zich de 
omringende bosschen helder afspiegelen. Aan het westelijk uit- 
einde, waar het meer in breedte afneemt en met talrijke kleine 
eilanden is bezaaid, neemt de heldere kleur zelfs eenen geelachti- 
gen tint aan, schoon afstekende tegen de donkergroene strook 
van kalmoes, welke den oever als een band omzoomt. Geen 
stormen brengen den effen waterspiegel van dit meer in beweging; 
slechts wilde eenden, die rustig daarheen zwemmen, maken 
lange strepen op het stille watervlak. In den avond vooral levert 
het meer een heerlijk schouwspel op, wanneer de zonnestralen, 
door de opstijgende dampen gebroken, door de wouden, die 
het meer aan de westzijde omringen, heenschemeren; dan blinkt 
het met een heerlijk groen, gelijk de kleur der jonge pisang- 
* „Bergrug van Di-eng” willen wij dien langen en horizontaal voortloopenden 
bergrug noemen, die de onmiddellijke grens van het plateau, aan de oostzijde, uit- 
maakt en op welken, achter den passangrahan, verscheidene kleine tempels staan. 
