Le 
5 
aardverzakking aan de helling eens bergs gelegen, welke van 
boven 100’ en op den bodem 50’ breed is. In het midden 
van den bodem bevindt zich een kaal plekje van vijftien voet 
diameter, uit hetwelk zich van tijd tot tijd koolzuur ontwik- 
kelt. Dit hol is midden op het beneden gedeelte eener bergrib 
gelegen, welke zuidwaarts van den goenong Pakaraman afdaalt, 
en tegen over den goenong Nogosarie, in eene noordoostelijke 
rigting op een afstand van ongeveer twee palen van Batoer ligt. 
De noordelijke rand van het hol is ongeveer 200’ hooger dan de 
zuidelijke rand (dewijl het aan eene schuinsche helling ligt, 
welke naar het zuiden daalt); de bodem van het hol is onge- 
veer 100’ lager dan deszelfs zuidelijke rand. 
De tamelijk steile wanden, zelfs de bodem ‚ met uitzondering 
van het straks genoemde kale plekje, zijn delig met struiken, 
ja, zelfs met woudboomen begroeid. - De luchtsoort, welke zich 
daar ter plaatse van tijd tot tijd ontwikkelt en voor de adem- 
haling ongeschikt is, schijnt nimmer, of althans zeer zeldzaam 
hoog op te stijgen en gewoonlijk slechts eene laag te vormen, 
welke ter dikte van 2’, somwijlen nog dunner op den bodem 
ligt en derhalve Hiodisitwadrschijatijk uit koolzuur bestaat, de- 
wijl dezelve specifiek zwaarder is dan de dampkringslucht. Zij 
is niet altoos aanwezig. In Julij, 1858, was geen spoor daarvan 
waar te nemen, want een hond, welken wij naar beneden dreven, 
snuffelde kites dan een kwartier om een lijk heen, dat op de 
plek ‚ welke zich in het midden bevindt, lag en ‘bleef altijd 
even vrolijk. In Maart, 1840, bereikte die an eene hoogte van 
Lijs -à 2; want holkee een hóadi dien ik aan een touw gebonden 
met mij naar beneden genomen had, onder stuiptrekkingen (als 
stikte hij) stierf, zoo kon ik, regtopstaande, op den bodem 
rondwandelen, zonder eenige steken hoegenaamd in de longen 
waar te nemen.) Men wil krengen van herten, tijgers, zwijnen 
en vogels daarin gevonden hebben. In 1858 zagen wij aldaar 
slechts één enkel lijk, hetwelk, in het midden van den kalen 
grond, op den rug lag. Im 1840 was het nog ter zelfder plaats 
*) Bij eene dergelijke proefneming, in de stikgrot van Palimanan, ondervond ik 
hevige steken in de longen, waarop zeer spoedig bedwelming (duizeligheid) volgde. 
