241 
zamenvoeging zijn, dat de kristallen van veldspaath, met het 
ongewapend oog, ter naauwernood kunnen onderscheiden wor- 
den, terwijl de andere helft uit de grof gekristalliseerde lava, 
waarvan wij zoo even hebben gesproken, is zamengesteld; beide 
zijn zoodanig met elkander verbonden, dat de eene soort on- 
bemerkbaar in de andere overgaat. 
Zeer verschillend van deze beiden is de lava-soort, waaruit 
alle tempels in het Di-eng gebergte zijn gebouwd. Deze soort 
is zeer week, en laat zich gemakkelijk bearbeiden; talrijke 
kleine luchtbellen treft men in dezelve aan, doch zij is zeer 
zwaar en kenmerkt zich door eene fraaije, blaauwachtig-asch- 
graauwe kleur. De grondmassa dezer lava-soort bevat een 
groot aantal kleine augietkristallen; de kristallen van veldspaath 
zijn geheel veranderd (verweerd?) en doen zich aan het oog 
voor als doffe, witte vlekjes. Opmerkenswaardig is het, dat 
deze lava-soort, «nergens in het gebergte wordt gevonden, en 
in geen ander gedeelte van Java voorkomt», waaruit het ver- 
moeden ontstaat, dat de lava-stroom , waartoe deze soort be-_ 
hoorde, sedert den bouw des tempels, door andere en ver- 
schillende lava-stroomen is overstelpt en bedekt geworden. 
Dit vermoeden komt tot eenige waarschijnlijkheid, doordien 
onder de kristallinische lava, in eene diepe bergkloof van 
den Pakkoeodjo, enkele brokstukken eener lava-soort worden 
aangetroffen, welke, hoezeer niet volkomen tot deze soort 
behoorende, daarmede echter zeer van nabij overeenkomt; 
de grondmassa dezer laatste soort had eene gelijke grijze 
kleur, was vol poriën, gelijk puimsteen, en bevatte hier en daar 
een enkel groot veldspaath-kristal en kleine stukjes augiet, 
welke zich, door derzelver helder blaauwe kobalt-kleur al 
glinsterend aan het oog vertoonden. 
Behalve deze lava-soorten treft men in het Di-eng gebergte 
slechts vruchtbare, bruinkleurige boschaarde aan, welke som- 
tijds eene meer bolusroode-kleur aanneemt; in de laag gelegen 
gedeelten verkrijgt zij eene naar het zwarte overhellende kleur 
en wordt zij veenachtig, terwijl zijin de solfatara’s in eene geel- 
achtige, pappige klei overgaat. 
