DIR 
bezitten, en welke zelfs in de onmiddellijke nabijheid der dor- 
pen bij duizenden worden aangetroffen, dan kan de tegenwoor- 
dige bevolking wel niet langer dan een vijftigtal jaren alhier ge- 
vestigd zijn. Wij verkrijgen derhalve, van 1400 tot op (heden) 
1840, een tijdsverloop van 400 jaren, gedurende hetwelk deze 
wouden hunne kruinen verhieven. 
Gedurende dien tijd bleef de herinnering aan Di-eng in het 
diepland slechts als een onzeker verhaal onder de bevolking, 
die nu de mahomedaansche godsdienst aankleefde, bestaan; waar- 
schijnlijk droegen bijgeloof en vooroordeelen van verschillenden 
aard het hunne bij, om de Javanen te verwijderen van Di-eng, 
den ouden, thans in sombere wouden verholen zetel der Hin- 
does, waar slechts duivels en booze geesten huisden. Noch heden 
wordt door het volk daaraan geloof gehecht; zoo is de telaga 
Troes eene heilige plaats, waar een geest woont en in den tempel 
Werkoedoro verneemt men nog elken avond eene wonderbare 
stem. Na dit tijdperk nam, door de aankomst der Europeërs op 
Java, de bebouwing hand over hand toe. In de hooggelegen bos- 
schen werden koffijtuinen aangelegd, de bevolking naderde 
Di-eng op nieuw, werd bekend met de heerlijke dreven die het 
bevat, vooroordeelen sleten langzamerhand af‚ en op die wijze 
ontstond de tegenwoordige mahomedaansche bevolking, welke 
door het vermeerderen van derzelver dorpen en door den aan- 
bouw van tabak de omringende wouden meer en meer met 
vernietiging bedreigt. 
Maar hoe lang zal deze bevolking blijven bestaan? Zou er niet 
eenmaal weder een tijd genaken, waarop ook deze verdwijnt, en 
waarop het gebergte tot deszelfs vrijen, natuurlijken toestand 
wederkeert? Wie kan zeggen, hoe menigwerf eene dergelijke 
verandering niet reeds is geschied. Zou aan die eeuwen heugende 
bosschen hunne vorige schoonheid niet te eeniger tijd worden 
hergeven? Wanneer dan alles heinde en verre, over berg en dal, 
onder het bladerendak der wouden verborgen ligt, wanneer na 
verloop van duizenden van jaren het laatste overblijfsel der 
tempelsteenen zal verweerd en deze oorkonden tot niet zullen 
vergaan zijn, en wanneer, in geheimzinnig duister, slechts ne- 
