268 
De kali Lambir, welke in de kakt Koetoe uitloopt, scheidt 
de residentiën Samarang en Pekalongan van elkander. Op den 
westelijken bergrug, die ten grens aan Plantoengan strekt, vindt 
men, op 2 palen afstands, in een meer uitgebreid en zuidelijker 
gelegen gedeelte van denzelven den kleinen passangrahan Pas- 
sieran, 2565 voet hoog; dezelve behoort tot het district Lim- 
boeng. Gelijk door de Lambir ten oosten, zoo wordt deze 
bergrug ook ten westen begrensd door eene dergelijke kloof, 
waardoor de kali Bela loopt; deze beek vormt over trachiet- 
wanden een hoogen waterval. De beek Lambir heeft haar bed 
slechts in die streek, welke ongeveer een paal ten noorden 
van Plantoengan ligt (alwaar zij in haren loop eenige water- 
vallen vormt), tot op het vaste trachiet-gesteente der ribben 
gegraven, terwijl het op de meeste andere plaatsen met lagen van 
vulkanische rolsteenen bedekt is. 
HIL Aanhangsel behoorende tot de ruïnen van Di-eng 
1°. De lezer herinnert zich den langen, regten bergrug, welke 
het plateau aan de oostzijde begrenst; op den westelijken voet 
van dezen bergrug staat, behalve de passangrahan, het grootste 
aantal hutten van het eene, namelijk, van het oostelijke dorp. Ten 
einde meerdere ruimte rondom hunne woningen te erlangen, 
hebben de Javanen menigvuldige opgravingen bewerkstelligd, 
waardoor de vorm des bergrugs gedurig duidelijker te voor- 
schijn getreden is. De geheele binnenhelling van den bergrug was 
met een muurwerk, uit groote gehouwen steenen bestaande, 
daan he 
helpt slechts koude, d. ì. verwijdering uit deze warmte; veel beter zou men dus ge- 
: En NE PA, LE er - NS DN ë 
ten minste 6000 voet hoog ligt, zoo als b. v. in het nabij gelegen Di-eng, dat een 
koud 
WAA arn UU a 
liever hun heil in de praeparaten, die uit de apotheek voortkomen, (V ergelijk hier- 
over mijn opstel „Over de gematigde en koude luchtstreken van Java, tef genezing 
van ziekten aangewend,” voorkomende in het tijdschrift van Neêrl. Indië, Batavia, 
