278 
voet, terwijl die der kali Ello minder diep is. Beide beken loopen 
bijna in eene evenwijdige rigting met elkander en scheiden den 
middenrug van Magelan van den voet der vulkanen, welke ter 
wederzijde gelegen zijn; de zeer zacht oprijzende hellingen 
dezer vulkanen zijn ter hoogte van 2500 à 5000 voet in rijst- 
terrassen herschapen, verder op met thee beplant, terwijl de 
oorspronkelijke wouden bijna tot aan het hoogste gedeelte der 
toppen zijn uitgeroeid. 
In het midden van Kadoe, vijf palen (à 4800 rijnl. voeten) 
ten noorden der hoofdplaats Magelan, vindt men aan de weste- 
lijke helling van den rug, ter plaatse waar dezelve naar het bed 
der kali Progo afdaalt, een merkwaardig voorbeeld eener 
onderaardsche uitholling of splijting van den rotsgrond. In ver- 
scheidene naast elkander gelegene ketels bruist de kali Bening 
aldaar eensklaps uit den grond te voorschijn en vormt eene 
beek, welke reeds aan haren oorsprong voor kleine schepen 
bevaarbaar zou zijn, indien zulks niet door den sterken val van _ 
het water werd verhinderd. Het water wordt met zoo veel geweld 
naar buiten gedrongen, dat kleine steenen mede worden uit-’ 
geslingerd. Deze bron, de grootste? op het eiland Java, 1) is 
50 voet boven de bedding der kali Progo en op den van 
woudgeboomte ontblooten middenrug van Magelan gelegen ; zijn 
boven vlak, dat weinig hooger ligt dan deze bron, welke aan 
zijne zijde ontspringt, kan onmogelijk zoo veel water zamen 
doen vloeijen. Men moet derhalve aannemen, dat dit water, 
hetwelk zoo helder is als kristal, op eene grootere hoogte, op 
den Soembing , ontspringt, langs een hevelvormig kanaal onder de 
bedding der kali Progo heengeleid en ter aangeduider plaatse door 
hydrostatische drukking boven den grond wordt uitgedreven. 2) 
1) Behalve deze zijn mij nog vier andere plaatsen op Java bekend, alwaar groote 
beken, uit rotsscheuren, uit den grond worden opgestuwd, namelijk: a. de beek 
tjì Tjappar, digt bij het dorp Lelles (Preanger Regentschappen); b. aan den zui- 
delijken voet van den Merapi, in de kloof van de kali Koening, de beek van den- 
zelfden naam; c. de bron Manti Radja, bij Moga, aan den noordelijken voet van 
den goenong Slamat, en d. aan den zuidelijken voet van den Slamat, bij Serajoe. 
*) De hoogst gelegen hoofdketel der bron ligt, volgens barometer-metingen, even 
hoog als de vloer van het Residentshuis te Magelan; naar deze bepaling zou het 
