281 
steilste spitsen), zoo is insgelijks het tusschengebergte, dat 
den Prahoe met den Sindoro verbindt, en de Telerrep bijna 
geheel en al van geboomte ontbloot. Deed zich de zoo karakte- 
ristieke vorm van vulkanische bergen hier niet aan het oog voor 
en verried zulks niet de hemelstreek, alwaar de vuurbergen 
zoo regt te huis behooren, dan zou men, op deze grasvlakten, 
tusschen grazende koeijen, terwijl men eene koele lucht inademt, 
ligtelijk in den waan geraken op een weiland in het hooge noorden 
verplaatst te zijn. 1) 
Wat betreft het bijna volkomen gemis aan wouden, ten 
gevolge waarvan de Soembing en de Sindoro dat kale uiterlijke 
verkrijgen, in welk opzigt slechts één enkele vuurberg op Java 
met dezelven overeenkomt, namelijk, de tegenover gelegen 
Merbaboe, deze bijzonderheid laat zich in geenen deele uit de 
werking van vulkanische uitbarstingen verklaren, ten gevolge 
waarvan het bestaande geboomte zou vernield zijn geworden. 
Als bewijs hiervan neme men slechts in aanmerking: 1°. dat 
de bovenste aardlaag, welke de vegetabile behleeding dezer 
bergen draagt, op den geheelen Soembing en op de beneden- 
“helft van den Sindoro uit eene vruchtbare, roodachtig bruine 
aarde (en niet uit zand of asch) bestaat; 2°. dat de verdelgende 
kracht van gloeijende lava en van steenen, die uit kraters 
worden geworpen, zich in de meeste gevallen nimmer lager dan 
1,000’ à 1,500’ beneden den bergtop uitstrekt; dit wordt men 
gewaar aan de bergen: Gedeh , Slamat, Merapi, Lamongan, Semeroe 
en anderen op Java, die, reen el just de vreesselijkste en werk- 
zaamste der vulkanen, paer met de digtste en ondoordring- 
baarste wouden zijn omringd, waarboven slechts hunne spitsen 
zich van 500 tot 1,500’ kaal en woest verheffen. 
Het schijnt derhalve, dat het gemis der wouden op onze java- 
sche bergen eerder een bewijs is, dat de werking van het vul- 
kanische vuur reeds voor langen tijd is uitgebluscht of althans 
*) Gelijk aldaar het geval is, zoo groeit ook hier de echte champignon (Agaricus 
tris L.) en op de koemest wordt insgelijks hier even als in het noorden de 
Asecobolus furfuraceus Pers. aangetroffen. 
19 
