291 
vlakte is de bodem slechts gedurende den regentijd in eenige der 
noordelijkst gelegen gedeelten met water bedekt. Enkele met 
mos (Ortotricha) en gras begroeide plaatsen vormen hier en daar 
als het ware eilanden op dien kalen bodem. 
Midden door het zuidelijke gedeelte dezer vlakte, welke aldaar 
eene breedte heeft van 120’, benevens door de iets hooger 
liggende tusschenruimte, welke eerstgenoemde vlakte van den 
krater scheidt en verder door geheel het overige zuidwestelijke 
gedeelte der kruin gaat eene enge, maar onpeilbaar diepe 
scheur, of spleet; dezelve neemt haren aanvang in den noord: 
westelijken hoek des kraters, splijt de gansche rotsmassa in de 
rigting van het zuiden 55° ten westen en loopt ver langs de 
helling des bergs benedenwaarts. 
Op eenige plaatsen is deze spleet met puin toegeschoten, op 
eenige anderen met struiken bewassen, terwijl hier en daar 
natuurlijke bruggen, uit zaâmgestorte en tegen elkander leu- 
nende rotsklompen gevormd, over dezelve leiden (waarvan eene 
doorsnede in Sindoro, Figuur 6, wordt gegeven); op som- 
mige plekken in de zandvlakte is de scheur tot gaten verbreed; 
over het algemeen is zij van 5 tot 6 voet breed, zoodat men 
over dezelve kan heen springen. In het zuidwestelijkste gedeelte 
der kruin vormt zij eene werkelijke scheur (breuk), welke een 
scherpen rand heeft en den bergtop in twee deelen verdeelt; 
uithoofde de vooruitspringende hoeken aan de eene zijde vol- 
komen met de holligheden of bogten der andere zijde overeen- 
komen en de wanden van deze scheur glad en niet verweerd 
zijn, zoo moet dezelve eensklaps zijn ontstaan. Langs den 
buitenrand is de oppervlakte met geboomte wter waarvan 
de wortels voor een gedeelte bloot liggen. 
In het midden der zandvlakte is de breedte der spleet toe- 
genomen en vormt zij twee (langwerpig arn gaten, die eene 
middellijn van 20 à 25 voet hebben, doch dieper meen 
waarts door zaämgestorte puinmassa’s gesloten zijn. Uit deze 
gaten en op eenige andere plaatsen in’ deze scheur, oostwaarts 
en in de onmiddellijke nabijheid der zandvlakte gelegen, stijgen 
met een zacht gebruis zwavelig zure dampen op; de wanden 
