315 
kant geopend is en door geen muur wordt omringd. De hoogte 
van dezen muur is op verschillende plaatsen zeer ongelijk; nu 
eens daalt hij, dan verheft hij zich weder tot kleine spitsen en 
-_ toppen, zoodanig echter dat eene kolomvormige spits, ten westen 
van het middenpunt des kraterbodems staande, boven alle anderen 
uitsteekt (10,548 voet); hierop volgen in hoogte de spitsen in 
het zuidelijke en zuidoostelijke gedeelte van den kratermuur, 
terwijl die der noordwestzijde zich het minst verheffen. Naar 
buiten is de wand om de westelijke en zuidwestelijke zijde der 
kruin het steilst; echter is dezelve te dier plaatse, niettegen- 
staande de menigte van rotswanden en rotsbrokken, weliger met 
Alpen-woudgeboomte bedekt dan de andere hellingen des bergs. 
Naar binnen daarentegen vormt dezelve bijna overal een loodreg- 
ten rotswand en bestaat hij uit een aantal op elkander gestapelde 
lagen, welke door smalle vooruit springende hoeken gescheiden 
zijn; deze zijn meer of minder duidelijk in prismatische teerling- 
vormige stukken verdeeld. Op deze vooruit springende hoeken, 
welke tusschen de benedenlagen van den muur verder uitsteken 
dan in het bovengedeelte en zich in den vorm van terrassen of 
trappen boven elkander verheffen, groeijen boompjes, voorna- 
melijk Gnaphaliën; terwijl daarentegen de loodregte wanden 
der lagen zich in al derzelver dorre, bruinachtig grijze kleur 
van het rotsgesteente naakt en kaal verheffen. Daar het binnenste 
des kraters, dat aan den voet van den muur ligt, zelf zeer 
ongelijk van hoogte is en bergen en dalen vormt, zoo is ook 
de betrekkelijke hoogte van den wand zelven op verscheidene 
plaatsen zeer ongelijk. Hierbij komt nog, dat de kraterwand, 
zoover hij loodregt afloopt, slechts op eenige weinige punten 
den bodem des kraters bereikt; op de meeste plaatsen daaren- 
tegen ligt dezelve bereids in het midden van deszelfs hoogte 
verborgen achter puin- en gruislagen, die eene meer of minder 
glooijende en op den kraterbodem afdalende helling vormen. 
De hoogste westelijke spits verheft zich 500 voet boven het 
laagst gelegen gedeelte van den kraterbodem. De geschikste wijze 
om deze spits te beklimmen, — dat slechts van de buitenzijde, 
langs de helling van den en geschieden kan, — is door eerst 
