317 
grondslag, maar is in tegendeel met rotsbrokken opgevuld, die 
woest op en over elkander liggen en een berg van puin- 
brokken vormen; deze massa strekt zich niet slechts van het 
eene einde des kratermuurs in eene dwarsche rigting tot aan 
het andere einde uit, maar schuift voorwaarts in het binnenste 
gedeelte des kraters naar het zuidwesten heen en vult onge- 
twijfeld het grootste gedeelte des kraterbodems. Welig met 
geboomte begroeid, treft men voornamelijk Thibaudia vulgaris 
en Acacia montana onder hetzelve aan; het digt gewelfde loof 
en de zware stammen van dit geboomte duiden een veel hoo- 
geren ouderdom aan dan het geboomte op den Sindoro schijnt 
te bezitten, hoewel het in dit opzigt nog verre beneden de 
wouden staat, welke op den Manellawangie en op den Tjerimaî 
voorkomen. De puinhoopen-berg is vlak-bolvormig van gedaante; 
deszelfs oppervlakte is echter zeer oneffen en op dezelve wor- 
den, behalve brokken van middelmatige grootte, huishooge rots- 
stukken aangetroffen, die allerwege gelijk rotskolommen, toren- 
tjes of kleine slotruïnen 25 tot 50 voet hoog boven de andere 
puinhoopen uitsteken. 
Vooral langs den rand van den uit puinhoopen bestaanden 
berg liggen tusschen denzelven en het noordeinde van den krater- 
muur eenige alleen staande blokken van verbazende grootte 
verstrooid, die slechts een enkel stuk uitmaken; anderen bestaan 
uit talrijke op elkander gehoopte stukken en vormen torens, 
op welker spitsen menigwerf de fraaiste Acacia- en Thibaudia- 
boschjes groeijen, terwijl de wanden naakt en woest zijn. De 
puinbrokken hebben scherpe kanten, terwijt de zijden een gladden 
of vlak-schelpachtigen vorm bezitten, doeh overigens geheel 
onregelmatig en onbepaald van gedaante zijn. De meeste steenen 
gelijken echter op vierzijdige prismata of scheeve teerlingen. 
Eenige derzelven hebben zulk eene ligging en zijn op eene dus- 
danige wijze aan alle zijden loodregt gevormd, dat men zou 
gelooven dat de boomgroepen, welke op den top worden aange- 
troffen, ouder zijn dan de verwoesting of de omkeering, die de 
puinmassa deed ontstaan, — en dat de kolomvormige stukken 
staande gebleven gedeelten zijn van den kratermuur, die met 
