326 
geene andere dan op eene plotselinge en geweldige wijze, door 
verbrijzeling van vroeger nog grootere rotsmassa’s, kunnen 
geboren zijn, — even als gindsche op zich zelve staande, uit 
lava-brokken gevormde heuvels aan den voet des vulkaans bij 
Temangoeng. 
Äd. 2". Hoewel het geen volstrekt vereischte is, dat alle kra- 
termuren aanvankelijk een volkomen kring hebben beschreven 
en het evenzeer mogelijk is, dat, bij het eerste ontstaan des vul- 
kaans, zich slechts een gedeelte van een ringmuur vormde, — 
zoo blijkt het echter ten duidelijkste, dat de Soembing vroeger 
met een volkomen kringvormigen wand voorzien en insgelijks 
in het noordoosten gesloten was, waar thans een stuk (namelijk, 
het 1/, van den nog voor 2%: gedeelte staande gebleven geheelen 
kring) ontbreekt. Want, a) de uiteinden van den kratermuur, 
zoo wel het eind, dat ten noorden als datgeen hetwelk ten oosten 
van het middenpunt ligt, buigen zich tot elkander in de rigting 
eens cirkels. — b) De gansche tusschenruimte is opgevuld door 
een lava-stroom geheel en al uit enkele stukken bestaande, die 
ver langs de helling van den berg afdaalt en bij gevolg zich doet 
kennen als de oorzaak der verbrijzeling van den wand. c) De ruimte 
tusschen dezen lava-stroom en de uiteinden van den muur is 
bedekt met ontzagchelijk groote, scherphoekige rotsstukken, wier 
zamenstel alle kenteekenen draagt, dat zij stukken zijn van 
den kratermuur en overblijfselen uitmaken van het verbrijzelde 
gedeelte van denzelven. — (Ook uit den lava-stroom zelven steken 
nog enkele gedeelten daarvan uit.) 
Ad. 5". De juistheid der derde gevolgtrekking wordt-bewezen 
door den plantengroei, namelijk, door de bosschaadjen van vele 
javasche Alpenboompjes (waaronder hoofdzakelijk de vroeger 
voorkomen, als: Thibaudia vulgaris, Acacia montana 
en Gnaphalium javanicum), welke den lava-stroom (den puinberg 
des kraters) bedekken en wier stammen hunne wortelen tusschen 
de blokken en de puinhoopen schoten. De grootte dezer boomen, 
— de dikte en de knoestige vorm hunner stammen doen zien, dat 
zij jonger zijn dan die, welke op den Manellawangie, den Patoeha 
en den Merbaboe voorkomen, maar veel ouder dan die, welke 
