329 
bewijs in het lange tijdperk, gedurende hetwelk de maatschappij 
hier heeft bestaan, de bebouwing van den grond, door geene 
vernietigende omwentelingen gestoord, zich immer meer heeft 
uitgebreid en de wouden van den Soembing (welker voormalig 
bestaan uit de aanwezige humuslagen blijkt) meer en meer 
zijn geveld geworden, totdat aan dezelven thans nog slechts 
op de steilste hellingen der kruin en op den ontoegankelijken 
puinberg des kraters een veilig oord is overgebleven, alwaar de 
vernielende bijl niet kan doordringen. 
27. OENGARAN. @ 
A. Topographisch overzigt. 
Br. van de kruin Soemmo wono . . .. 7°,14ifn’. 
hele died adat. » EEE B oe 
H. van de kruin Soemmo wono . . . . 2 5,500. 
EO 4,850. 
De ligging van dezen nog niet gansch uitgebluschten vulkaan 
aan de noordzijde van het dal Kadoe, benevens deszelfs verbin- 
ding ten westen door eene lange bergketen met den g. Prahoe 1) 
en ten zuidoosten door het Djamboe gebergte met het voorge- 
bergte van den Merbaboe: Telemojo, hebben wij reeds opgegeven 
bij de topographische beschrijving van den Sindoro. 2) 
ij is, benevens de geheel uitgebluschte g. Ringgit, een 
der laagste vulkanen van het eiland; omtrent even hoog als de 
nog werkzame g. Lamongan, heeft hij waarschijnlijk vele en 
groote veranderingen ondergaan, alvorens hij zijne tegenwoordige 
gedaante verkreeg en de digte, schaduwrijke, uit hoog geboomte 
bestaande wouden, die van eene hoogte van 5,000 à 5,500’ af 
een onafgebroken bladerendak over de gansche kruin vormen, 
waren opgeschoten. Door zijnen vorm als kegelberg, — door — 
het zamenstel zijner rotsen uit trachiet-lava en door zijne warme — 
bronnen, die zoowel aan den oostelijken voet bij Gandorijo en bij 
*) De javasche spelling is Praoe. 
*) Eigenlijk Sêndoro. 
