334 
uge terrein tusschen den Oengaran en den westwaarts liggen- 
den Prahoe, van welks noordelijken voet zich dergelijke heu- 
vels en heuvelmassa’s tot aan het noorderstrand uitstrekken. 
(Deze heuvels of uitloopende ribben van het Prahoe gebergte, 
welke tot aan de zee reiken en waarover, berg op berg af, 
de postweg van Pekalongan naar Samarang tot aan de kali 
Koetoe loopt, scheiden de uitgestrekte noordelijke alluviaal- 
vlakte van Java, die zich onafgebroken van Bantam tot hiertoe 
voortzet, van den kleinen alluviaal-bodem van Samarang en Dja- 
para, die bij kaap Lèêsoeng ten oosten van Djapara eindigt. Tus- 
schen de meer vlak geworden ribben van den Prahoe vlieten, in 
evenwijdige rigtingen, beken benedenwaarts; op de beddingen 
dezer beken komen puinbrokken en brekzie-massa’s, van deze 
heuvels losgespoeld, voor, welke in rolsteenen zijn veranderd 
geworden. — De oostelijkst gelegen beek, welke langs den ooste- 
lijken voet dezer heuvelmassa’s en op de Sheertechiesding tusschen 
Pekalongan en Samarang loopt, is de kali Koetoe; dezelve vliet 
over eene uitgestrekte bedding van myriaden van dóet gesleten 
trachietbrokken (rolsteenen), die door het water in even snelle 
beweging gehouden worden als het zand, dat door de wrijving 
der steenen ontstaan is. 
In deze heuvels ligt de geschiedenis des vulkaans opgesloten; 
voor een gedeelte bloote uitwerpselen zijnde, voor een gedeelte 
uit de pumbrokken van geheel vernielde vuurbergen bestaande, 
en, na veelvuldige omkeeringen te hebben ondergaan (misschien 
evenzeer door dek invloed van water als door de werking van vuur), 
hier tot heuvelgroepen gevormd, ginds in lagen tot een nieuw 
geheel -zaâmverbonden, — zoo is een onderzoek derzelven van 
van het grootste gewigt. Ter plaatse waar de rots nog niet vergaan 
is, treft men nu eens afgeronde stukken (rolsteenen) aan, welke, 
in grootte bijna aan elkander gelijk, duidelijke sporen vertoonen, 
dat zij door wrijving in het water zijn afgesleten; nu eens losser 
dan eens vaster van zamenstel ‚ zijn dezelven in eene roodachtige 
(somtijds bruine, maar endin geelachtige) aarde gekneed 
en worden voornatiëtijk aan den voet dier heuvels aangetroffen, 
ter plaatse waar de bodem vlakker wordt; — dan weder vindt 
