335 
men hoekige, onregelmatige puinbrokken, deels los op elkander 
gehoopt liggende en in de tusschenruimten met de genoemde aarde 
(voortgebragt door het vergaan dierzelfde steenen) gevuld, — 
deels ook door een vaster verbindsel (uit klei, vulkanische asch, 
tuf) tot eene brekzie zamengebakken, wier bestanddeelen van 
groote (een of meer voet dikke) trachietbrokken trapsgewijze tot 
gruis overgaan en somwijlen den fijnsten en hardsten zandsteen 
evenaren. 
Dergelijke massa’s komen in verschillende gedaanten voor, 
ter plaatse waar zulks aan de wanden, tot het aanleggen van 
wegen doorgestoken, kan waargenomen worden; niet zelden vindt 
men dezelven in regelmatige lagen op elkander, — en men moet 
veronderstellen, dat de verschillende lagen in verschillende tijd- 
perken zijn sd geworden. 
Een zacht glooijende dalgrond met schoone sawa’s en welig 
groene palmboschjes der dorpen, door welken de kali Karang in 
haar breed bed van het zuidoosten naar het noordwesten tusschen 
trachiet-rolsteenen heenvliet, — scheidt den eigenlijken noordooste- 
lijken voet van den Oengaran van deze voorheuvels, van welke som- 
migen eene kegelvormige gedaante hebben. Tusschen deze zonnige 
heuvels, wier ronde toppen zacht glooijend afdalen aan de eene 
zijde en het sombere met woud bedekte hoogere gebergte aan 
de andere zijde, ligt midden in, ter hoogte van 1,000’, aan den 
buiten — (of noordoostelijken) rand van dit dal de dessa met 
het fort Oengaran. 
Van eene andere soort dan de uit vulkanische pumnoopen 
bestaande heuvels, zoo even door ons beschreven, zijn ee 
anderen, welke eene zonderlinge, vreemdsoortige , Anken 
gedaante hebben; gelegen aan de zuidoostelijke helling des vul- 
kaans naar de zijde van Bawen , onderscheiden zich voornamelijk 
twee kleine kegels, welke als tweelingen met elkander ver- 
bonden zijn. Verder zuidwaarts treft men aan dezelfde zijde des 
bergs eenige vlak geworden, zich in den vorm van platten uit- 
strekkende breede bergruggen aan, die als lagen van aanmerkelijke 
dikte onder een gelijken hoek als de bergwand, waarvan zij als 
het ware de bovenste korst uitmaken, naar beneden loopen. De 
