338 
delijk aan het oog voor, wanneer zij op nieuw met water bedekt 
zijn geworden; — dan schijnen de menigvuldige dorpjes, welke 
in de rijstvelden verspreid liggen en de kokos-palmboschjes als 
zoo vele eilanden te zwemmen op den spiegel van het meer, dat 
hun verdubbeld beeld terugkaatst. 
Deze dalketel Ambarawa is de eenige vulkanische verzakking 
des bodems van eenigen aanmerkelijken omvang , welke op Java 
wordt aangetroffen en waarvan Sumatra zooveel grootere en die- 
pere voorbeelden oplevert, zoo als b. v. de meren Danoe en Sing- 
__ kara, benevens het dal Silindong in de Batta-landen, welk laatste, 
even als Ambarawa opgevuld en droog geworden zijnde, eene 
sawa-vlakte vormt, welke met een groot aantal dorpen bezaaid is. 
Niets is ons bekend nopens de geschiedenis der uitbartingen 
van den Oengaran en der veranderingen, welke de gedaante 
des bergs heeft ondergaan. — Geen der reizigers, die dezen 
berg misschien bezochten, heeft daarvan iets openbaar gemaakt. 
Op den 24tn April, 1858, heb ik den berg, uitgaande van het 
dorp Indrokilo, langs de noordoostelijke helling beklommen en 
eenen nacht op de spits Soero lojo doorgebragt. Aan het onder- 
zoek van toekomstige geologische reizigers zij voornamelijk de 
zuidoostelijke helling des bergs en de heuvels, welke den voet 
omsingelen, meer dan de kruin van denzelven aanbevolen; wel 
is waar, levert de top des bergs een rijken oogst aan den bota- 
nicus, — maar het vochtige, duistere en digt ineengedrongene 
woud, — de doorweekte humusgrond, de wolkennevel, — de 
insektenkoren, die elkander des nachts afwisselen en door hun 
onophoudelijk gegons het oor verdooven, — benevens duizenden 
_van kleine springbloedzuigers zullen wel niemand tot een lang- 
durig oponthoud te dezer plaatse „aanmoedigen. 
Nader bijvoegsel tot den Oengaran. 
… Aan de zuidelijke helling van den goenoeng Oengaran, in de 
nabijheid van het hoogste westelijke gedeelte der kruin, stijgen 
nog dampen uit eene solfatara. — Gelijk bij alle kraters op Java 
wordt opgemerkt, komen, behalve waterdampen, voornamelijk 
zwavelig-zure dampen door talrijke gaten en vreten (fumarolen). 
