339 
wt den grond te voorschijn. — Zij beslaat het bovenste ketelvor- 
mig uitgespreid liggende gedeelte eener kloof, welke, naar bene- 
den enger toeloopend, in een gewoon rivierbed (beter gezegd , in 
eene beekkloof) overgaat en langs Banjoe koening zuidwaarts loopt. 
De oostelijke wand van deze solfatara is, hoewel met woud 
bedekt, echter steil; — de noordelijke zijde wordt gevormd 
door den steil nederwaarts loopenden zuidelijken (insgelijks met 
wouden bedekten) wand van de hoogste nok, «Soemmo wono, » 
des bergs; — de westzijde bezit geen plantengroei en bestaat 
uit eenen verticaal geribden trachietwand; — voor het bene- 
denste, zuidelijke gedeelte der solfatara liggen wrongvormige, 
afgeronde heuvelmassa’s, door welke het water zich slechts eene 
naauwe gleuf heeft gebaand (dezelfde, welke zich in het rivierbed 
bij Banjoe koening verlengt). 
Deze wrongvormige heuvels vormen als het ware een dam 
voor het benedengedeelte der solfatara-kloof en dalen vervolgens 
steil naar de lager gelegen berghellingen af. Zij zijn uitgewor- 
pen massa’s, welke (nadat de centraalkrater reeds was uitge- 
bluscht of vernield), bij gelegenheid eener latere zijdelingsche 
uitbarsting des vulkaans, werden uitgebraakt en zich rondom 
de tegenwoordige golfistard ophoopten. 
Zij bestaan grootendeels althans uit hoekige trachiet- en tra- 
chiet-lava-brokken, welke door de spaarzaam ontwikkelde gras- 
zoden heen overal wh bloot te voorschijn treden. Aan deze zijde 
des bergs, namelijk, ligt de woudgrens hooger dan de solfatara. 
Een voorwaarts springend, tamelijk uitgebreid gedeelte des 
bergs bestaat insgelijks uit puinbrokken van lava; hetzelve 
strekt zich verder naar de westelijke helling van den Oengaran 
bewesten de solfatara uit, is van boven vlak en daalt eensklaps , 
in den vorm van eenen an steil naar beneden ; allerw ege steken 
de puinbrokken boven de oppervlakte uit. 
Beneden dit voorwaarts springend gedeelte van den berg wen 
heuveldam der solfatara zijn de hellingen gelegen, welke de zuid- 
en zuid-zuidwestzijde van den Oengaran uitmaken; dezelve heb- 
ben eene zeer zachte glooijing, zijn zonder eenig geboomte 
en ter hoogte van 5 of 2,000 voet komen reeds dorpen en 
