342 
tot de slechtste en moeijelijkste op Java behoort, zal echter geen 
beminnaar der natuur berouw gevoelen , wanneer hij denzelven 
heeft afgelegd; — aan de overzijde van het bebouwde dal ont- 
waart het oog ter linkerzijde het barre Djamboe gebergte en 
deszelfs voortdurend lager wordende noordelijke uiteinde, — en 
ter regterzijde de kruim van den Oengaran met derzelver duistere 
wouden, welke immer lager dalen naar gelang men de noordwes- 
telijke en de noordelijke ‘zijde nadert. — Terwijl de benedenzoom 
van het woud, boven Banjoe koening aan de zuidelijke helling, 
tend 4, 000 sen va de maren der zee ligt, zoo is de- 
‚ beneden Medinie, slechts 2,500 voet 
daar boven vide: — Al des e hellingen, t. w. de enable, 
zuidwestelijke, westelijke en noordwestelijke hellingen van 
den Oengaran, zijn met eene bwitengewoon dikkeen tot aan 
den voet van den Djamboe zich uitbreidende laag van rots- 
stukken, namelijk, puinbrokken van trachiet en trachiet- 
lava bedekt, welke van de zuidelijke helling van den vroe- 
ger beschreven heuveldam der solfatara en van het ginds 
steil afdalende, voorwaarts springende gedeelte van het ge- 
bergte uitgaan en van daar bij millioenen op de lager 
gelegen gedeelten verstrooid liggen. 
De brokstukken, geheel van trachietischen oorsprong, — zijn 
hoekig en onregelmatig van vorm; — de meesten zijn 2 tot 3 voet, 
velen 5 voet dik; slechts enkelen zijn zoo hoog als een huis ; velen 
zijn verslakt en poreus. De wijze waarop zij voorkomen, — in de 
grootste hoeveelheid beneden de uitbarsting-spleet, welke zich als 
de jongst gevormde des vulkaans doet kennen en waar zij tot 
geheele bergen op elkander gestapeld liggen, — laat geen twijfel 
over nopens hun ontstaan; zij zijn uitgebraakte lava, vermengd 
met de brokstukken van den verbrijzelden, in puin ter neder 
geworpen top des vulkaans, welks laatste uitbarsting eene zijde- 
lingsche rigting had. 
Vergelijkt men dezelven met de zoo groote, volkomen daarmede 
overeenkomende puinmassa’s, welke om denoostelijken, en om den 
noordelijken voet des bergs tot aan Samarang (zie vroeger) geheele 
heuvelrijën vormen, zoo staat men verbaasd over de menigte 
