343 
derzelven, benevens over de groote verwoestingen en de gedaante- 
veranderingen, welke de Oengaran moet hebben ondergaan. — 
De kruin ss geheel verbrijzeld en in verscheidene spitsen verdeeld. 
Hoe verder men van Soemmo wono op den vroeger vermelden 
weg voortgaat, — welke weg door de uit den grond stekende 
rotsstukken zeer hobbelig wordt gemaakt , — en de westelijke en 
de noordwestelijke zijde nadert, des te meer gaat het vlak gewor- 
den hoogland, dat den berg aan de pant en aan de zuidwestzijde 
omringt, over in smalle, naast elkand le ribben, welke door 
diepe, reeds de hoogste bergkruin doorgroevefide How van 
een worden gescheiden. Over deze ribben loopt, voortdurend 
berg op berg af, in eene dwarsche rigting de weg, welke naar 
het op den noordelijken voet gelegen dorp Soesoean voert; van 
daar stijgt men weder eenige palen zuidwaarts het gebergte op 
tot aan Medinie, 5,450 voet hoog aan de noordelijke helling des 
bergs, van waar men in den tijd van 2 uren op een voetpad, 
dat dwars over den top des bergs voert, naar Soemmo wono , aan 
de zuidelijke helling gelegen, gaan kan en de zoogenoemde negen 
tempels «tjandie Songo» kan bezoeken; deze tempels liggen 
tusschen het dorp en de solfatara. 
Niettegenstaande de hellingen des bergs met puinhoopen over- 
dekt zijn, zoo ontwaart men echter op vele streken aan de 
zuidwestelijke en westelijke hellingen de weligste rijstvelden, 
welke tot in de fe zamenhangende sawa’s in den dalgrond 
benedenwaarts dalen. Uit de humusrijke leemaarde, welke de 
tusschenruimten vervult, steken de puinbrokken als naakte 
zwartachtige klippen en spitsen op; vele liggen geheel los op 
de oppervlakte. Misschien werd te gelijkertijd met de steen- 
brokken eene groote hoeveelheid‘asch uitgebraakt, — waardoor 
alsmede door de vergane deelen der lava-rotsen (die zoo spoedig 
verweren), deze aarde gevormd werd. Slechts aan de steile 
wanden van eenige beekkloven kan men de dikte der pre 
welke 50 tot 100 voet bedraagt, ontwaren. 
De oude lava-stroomen van den Oengaran strekken zich 
noordwestwaarts tot aan gene zijde van Bodja uit. Aldaar 
komen zij in aanraking met een molassoortigen zandsteen, 
