367 
rust en zoo nabij ligt (de afstand tusschen de spitsen bedraagt 
ééne geographische mijl), zich heeft geopend en werkzaam is, 
mag met veel waarschijnlijkheid worden aangenomen, dat de 
Merbaboe is uitgebluscht. 
G. Reizigers, die den vulkaan hebben bezocht. 
Op den 24 November 4785, beklom Fr. van Boekhold, 
van Salatiga over Kopeng, de noordoostelijke spits van den 
berg langs de noordelijke helling. 1) Van de uitgestrekte, scha- 
duwrijke, duistere wouden, door welke hij slechts met behulp 
van het kompas! zijn weg kon vinden, is in de sedert dien 
tijd verloopen 50 jaren elk spoor verdwenen, Kool- en weide- 
velden bedekken tegenwoordig de gansche oppervlakte des 
vulkaans. — Van overblijfselen van vulkanische werking, — 
fumarolen, warme bronnen en dergelijken, — zegt hij niets. 
In 4834 werd de vulkaan door Dr. Marien (tf 1859) bezocht; 
„het is op grond van mondelinge berigten, welke ik van hem 
ontving, dat mijne opgaaf nopens de fumarolen en_heete mod- 
derpoelen in den krater berust. 
Op den 6% en 7m November, 4836, beklom ik, uit Sêlo 
vertrekkende, eerst de zuidelijke nok , waartoe 5 uren vereischt 
werden; van daar begaf ik mij over het dwarsjuk naar den top 
van de noordoostelijke spits. — Ten twee ure viel aldaar hagel 
en de thermometer daalde snel van 60° tot op 48° Fahr. 
Des morgens voor zonsopgang, bij eenigzins betrokken weder, 
stond de thermometer op 40° Fahr. Het water kookte.op 
195°. Door barometer-waarnemingen bevond ik, dat de hoogte 
der kruin, boven de oppervlakte der zee, gemiddeld bedroeg : 
9,590. Tot het afklimmen koos ik de noordoostzijde , welke, 
naar ik zag, nog meer kaalheid en minder afwisseling in den 
plantengroei opleverde dan de andere hellingen; aan deze zijde 
kwam ik aan het hoogst gelegen dorp Diwa aan, van waar 
ik mij naar Salatiga begaf. — (Dewijl ik in den krater niet ben 
*) Verhandelingen van het Batav. Genootschap van Ken W., deel VL. 
