369 
Bij eenige vulkanen is na dergelijke gebeurtenissen de centraal- 
krater geheelen al verstopt geraakt, terwijl aan de bwiten- 
helling des vulkaans, gelijk in de solfatara aan de zuidweste- 
lijke helling van den Salak het geval is, zich nog voortdurend 
vulkanische werking vertoont. Bij de eruptie kegels van den 
Diëng is zelfs de voormalige ringmuur des kraters volledig 
staande gebleven, namelijk, de ringmuur van den g. Pagêr 
kêntang en van den Panggonan, terwijl de centraalkolk in het 
midden van den ringmuur geheel gesloten is en toch vindt men 
nog, en wel in de nabijheid derzelven, aan de buitenhellingen 
van deze kegels, zeer sterk bruisende famarolen. 
Bij sommige vuurspuwende bergen zijn ook in het midden 
van den krater sporen van vulkanische werking overgeble- 
ven; — terwijl bij eenige anderen, gelijk bij den Soembing en 
bij den Gedé, het bestaan van een voormaligen ringmuur om 
den krater en de latere verbrijzeling van het thans ontbre- 
kende gedeelte des muurs door geologische , — en ten opzigte 
van éénen berg, namelijk, van den Merapi, zelfs door histord- 
sche bewijzen kan gestaafd worden, — terwijl het bij de 
overigen slechts uit de analogie kan worden afgeleid. 
Bijvoegsel , behoorende tot de beschrijving van 
den Merbaboe. 
Het belangwekkendst gezigt op den Merbaboe en ap zijn 
noord-noordwestelijk voorgebergte geniet men van den pasang- 
grahan Banjoe koening, aan de zuid ten oost-helling van den 
Oengaran gelegen. Zie de afbeelding Merbuboe, Figuur 3, 
welke van die plaats genomen is. (Ter regterzijde, achter de 
helling des Merbaboe, wordt men de dampzuil gewaar, die uit 
den Merapi opstijgt, van welken berg slechts een kleine voor- 
uit springende hoek zigtbaar is.) De genoemde benedenhellingen 
van den Oengaran besten uit een labirintvormig, be 
ver voorwaarts springend hoogland, onder welks zoom de 
grond Ambarawa voor het oog verborgen ligt; aan de overzijde 
van dezen dalgrond stijgt het voorgebergte van den Merbaboe 
