371 
50 MERAPI. 
A. Topographisch overzigt, 
(van den toestand, waarin de berg zich bevond in 1858.) 
Br. 7°,55'. — L. 110° 281» — H. 8,640 (zuidelijke kratermuur.) 
Deze berg, — uithoofde van deszelfs gedaante zoo merk- 
waardig, ja, misschien de merkwaardigste van alle vulkanen, de 
eerste der 45 vuurspuwende bergen van Java door mij voor 6 
jaren beklommen, — verheft zich als de zuidelijke tweeling van 
den Merbaboe binnen een zeer wijden omvang, doch als een 
werkelijke kegelberg. Ten westen begint zijn voet aan het zuider- 
strand in de nabijheid van den mond der kali Opak , — ten zui- 
den en ten zuidoosten aan den noordelijken en aan den noordwes- 
telijken voet van het zuidelijk gelegen, neptunische gebergte, 
welks grenzen in de westelijke helft (rijk ‘Jogjakêrta) door 
de kali Opak en in de oostelijke helft (rijk Soerakêrta) door de 
kali Solo worden aangewezen, — ten westen aan de heuvelrijën 
op den linkeroever der kali Progo en verder op aan het vloed- 
bed der kali Elo; van af deze grenslijnen, den afstand aantoo- 
nende tot welken de eerste lava-stroomen, die gedurig breeder 
werden, zijn voortgeloopen, rijst de bijna overal in sawa’s 
herschapen bodem als eene zachtglooijende vlakte, onder een 
hoek van 1 tot 5°, gelijkmatig naar het middenpunt van den 
Merapi opwaarts; op eene hoogte van 285: ligt de stad Solo; 
op 650’ het fort Klaten en op 296: Jogjakêrta, benevens de 
ruinen van de talrijke lustsloten der keizers en de duizenden 
van dorpboschjes uit ooft- en palmboomen bestaande, welke, 
in de sawa’s alom verstrooid liggende, scherp daarop uitkomen 
en wier bewoners onder het gebied van Jogja en van Solo 
staan; wijders vindt men hier de bouwvallen der Siwa- en 
Boedha-tempels bij Prambanan, tot bewijs strekkende van den 
langen duur t) der bebouwing dezer vlakte, welke eerst in 
*) Naar eene Javasche kronijk, door Professor Roorda van Eijsinga medegedeeld, 
(„Indië”) zou de berg Merapi sedert het jaar 381 na Chr., — de Soembing sedert 
