380 
ten westen van het fort Klaten gezien (1856). In deze omtrektee- 
kening even alsin de drie volgenden (Fig. 5, 4, 5.) kan de rand 
van den zuidelijken kratermuur duidelijk worden onderscheiden 
van den eruptie kegel, welke zich achter denzelven verheft. 
Figuur 3. Profiel van den Merapi, van den zuidelijken voet 
af, tusschen Jogjakêrta en Bedojo gezien (1856). 
Figuur 4. Profiel van de kruin van den Merapi, van Soetjen 
(aan den zuidwestelijken voet) gezien; het vooruit springend 
gedeelte ter linkerhand behoort tot de noordwestelijke helling 
des bergs (1856). 
Figuur 5. Profiel van de kruin van den Merapi, van Sawoengan 
gezien, in het noord-noordoosten (1856). 
Figuur 6. De Merapi, van Pakis aan de westnoordweste- 
lijke hellmg van den Merbaboe gezien. De dampzuil is getrouw 
nageteekend. De zon is zoo even boven de kim gerezen. Nog 
ligt de berg in donkere, blaauwachtige schaduwen gehuld, maar 
de oostelijke zoom der dampwolken is met een roodachtig 
gelen gloed gekleurd. Een frissche oostewind (April, 1840,) drijft 
de dampwolk naar het westen, welke zich als een lange, regte 
staart aan het oog voordoet. — Aan deze noordwestzijde daalt 
de slakkenkegel onbegrensd nederwaarts; aan de regterzijde 
bemerkt men slechts den buitensten, westelijken hoek van den 
atermuur. - 
Figuur 7. De Merapi, in Februarij, 1840, van Magelan in 
het oosten 16° ten zuiden gezien. Een groote, zwarte lava- 
(slakken) stroom daalt langs de helling nederwaarts (in de kloof 
Belongkeng) en neemt zijn oorsprong aan den slakkenkegel 
zelven, ter linkerzijde naast den westelijken hoek van den 
kratermuur. — Op verscheidene plaatsen van deszelfs uitge- 
strektheid stijgen kleine dampwolken op. 
Figuur 8. Trachiet-zuilen, aan den westelijken wand van 
een zake aan de ne helling, van den zuidelijken 
kratermuur gezien (1858 
Figuur 9, Profiel ai ‘het zuidelijk gelegen rotsjuk van de 
djoerang Gandoel, oostzijde van den Merapi en noordzijde van 
het juk. Van ter zijde gezien. (Junij, 1858.) Op de smalle 
