393 
verschillende steenfragmenten werden uit den krater voortge- 
slingerd. « 
IV. Zamenhangende , compacte lava-stroomen heeft de berg, 
in zijne latere (geschiedkundige) perioden, niet gevormd. — 
Hij braakte slechts puinbrokken van lava of afzonderlijke rots- 
stukken uit. Behalve die oudste lava-stroomen, welke eene 
duidelijke rots-afscheiding hebben en welke men misschien mag 
aannemen als te gelijk met denzelven te zijn ontstaan , — komt 
echter een oude stroom van homogene te zamenhangende lava 
aan den oostelijken voet van den Merapi, boven Bojolali, voor; 
deze stroom heeft aldaar eene breedte van 1,000’ en eene vlak bol- 
ronde oppervlakte. Hij is vol luchtbellen (blasenräume)en geeft een 
hollen klank, wanneer men op denzelven loopt, zoodat men 
zich verbeeldt op een gewelf te gaan. De oppervlakte wordt op 
eene eigendommelijke wijze gevormd; zij wordt, namelijk, door- 
sneden van kleine groeven en dwarsche lijsten, die, wel is waar, 
in eene gebogene rigting, doch altijd evenwijdig aan elkander 
voortloopen. 5’ 
V. De top, of de kraterruimten van den Merapi. 
Ter verduidelijking dezer beschrijving wordt de lezer naar — 
de situatie-schets, Merapi, Figuur 48, verwezen, 
1o. De voormalige, oostelijk gelegen kratermuur, welke 
‚door eene ongeveer 600 voet breede aschvlakte van den tegen- 
woordig werkzamen uitwerpingskegel gescheiden wordt, komt 
het eerst in aanmerking. Het hoogste middengedeelte van dezen 
kratermuur, bij het Acacia-boompje Q, bereikt eene hoogte van 
8,450 voet en daalt naar de binnenzijde (of naar het westzuid- 
westen) 450 voet loodregt nederwaarts. Men vergelijke het 
profiel der loodregte doorsnede in Figuur 43. Het is duidelijk, 
dat dezelve uit op elkander geplaatste lagen is zamengesteld; 
tevens vormt hij de bovenste grens van de djoerang Gandoel, in 
welke kloof hij naar het oost-noordoosten afdaalt. Te dier plaatse 
rijst op den steil afdalenden wand eene geïsoleerde rots op- 
_ waarls, die men insgelijks te Solo kan zien: zij maakt het bo- 
| 2ú 
