594 
bovenste gedeelte, de spits van eenen zijwaarts afgebroken lava- 
stroom uit, welke zich naar beneden verbreedt en als eene korst 
op de helling des bergs ligt. 
2o. De oostelijk gelegen aschvlakte; deze is duidelijk het 
overblijfsel van een voormaligen kraterbodem en bestaat uit 
helder grijs gekleurde asch, welke met eene harde korst is over- 
togen. Deze korst (door vermenging der asch met regenwater 
en latere opdrooging — of door de uitwerking van heete dampen, 
welke met de oppervlakte in aanraking kwamen en aan dezelve 
zekere bestanddeelen mededeelden, — ontstaan?) heeft ongeveer 
eene dikte van Î duim, breekt onder den voet in scherven, 
waaronder het stoffige, fijne gedeelte der asch te voorschijn 
komt !). Het regenwater heeft tallooze gleuven of gootjes in de 
oppervlakte gegroefd, wier diepte van 2 duim, naar de midden- 
of hoofdspleet toe, tot 10 voet aangroeit; deze groeven loopen 
meerendeels tamelijk evenwijdig, vormen weinige bogten in 
haren loop en doen zich, in de verte gezien, als donkergrijze 
aderen aan het oog voor. — Eene groote menigte scherphoekige 
en kantige blokken uit trachiet en verslakte, puntig-hobbelige 
lava wordt in de vlakte, het meest echter naar den voet des 
kegels heen en wel bijzonder in derzelver zuidelijke streken, 
verstrooid aangetroffen, — terwijl dergelijke steenbrokken bij 
duizenden met de asch zelve vermengd worden gevonden. 
In het oostnoordoosten verheft zich boven deze aschvlakte de 
voormalige kratermuur, welke met eene geringe ronding van 
het noordwesten naar het zuidoosten, vervolgens naar het zuid- 
zuidoosten en ten laatste naar het zuiden ombuigt, terwijl 
dezelve aan de noordwestelijke zijde door een breeden wrong- 
vormigen aschrug wordt begrensd, welke eene hoogte bereikt 
van 8,552 voet en aanvankelijk in eene zuidoostelijke, vervol- 
gens in eene zuidelijke rigting dalende, allengskens in de asch- 
vlakte overgaat; deze vlakte is in het oost ten noorden van den 
ZEK is mij het ontstaan dezer korst niet zeer duidelijk maken; de asch, welke 
de kleinere vlakten, aan den iter voet des kegels, bedekt, ven steeds 
los en ligt als stof, 
