425 
zelfs witachtige kleur, vermengt zich innig met water en vormt, 
indien dezelve uitdroogt, harde korsten, die den weg zeer hob- 
belig maken. Hij schijnt (gelijk wij reeds boven aanmerkten,) 
hoofdzakelijk uit kleiaarde te bestaan en door asch-eruptiën van 
den Merapite zijn gevormd. Tot aan het dorp Kêmbang (west- 
noordwest voet van den Lawoe) worden in deze streken slechts 
weinige rijstvelden aangetroffen, welke geregeld overstroomd 
zijn, hoewel er geen gebrek aan beken is, van welker hoog ge- 
legen gedeelten (op den Lawoe) waterleidingen zouden afgeleid 
kunnen worden. Eene dezer beken is de kali Kèmbang, die in 
eene noordwestelijke of west-noordwestelijke rigng van den 
Lawoe afstroomt en zich twee palen beneden het zoo even ge- 
noemde dorp in de kali Solo stort. Daar deze beek slechts een 
gering verval heeft, zoo zou men haar op eene gemakkelijke 
wijze, door het bed uit te diepen, tot aan het dorp Kèmbang 
voor kleine praoes bevaarbaar kunnen maken. (Mogten hier 
misschien later suikerfabrieken worden opgerigt, dan zou zulks 
zeer voordeelig op het vervoer der producten naar Soerabaja 
werken, want de bodem is waarschijnlijk niet geschikt om tot 
iels anders dan tot het bouwen van rijst of tot het telen van 
suiker gebezigd te worden.) 
Ongeveer zes palen verder oostwaarts treft men eene kleinere 
beek aan, welke voorbij het dorp Seragen vliet. Hier verandert 
de heldere aschbodem in eene bruinachtige aarde, welke veel 
gunstiger is voor de teelt van koffijboomen dan de zoo even ge- 
noemde asch; niettegenstaande het heete klimaat, vindt men 
hier ook reeds jonge koffijtuinen, welke (in 1858) een Zweed 
toebehoorden, die zich hier had nedergezet. Tijdens hij zich 
hier nederzettede, zoo verhaalde deze man, was het volk zoo- 
danig geneigd tot stelen, dat hij een torentje had laten bouwen, 
waarin hij zich des nachts met al zijne have en goed moest 
opsluiten, ten einde tegen de dieven beveiligd te zijn. Dit vier- 
kante torentje, waaronder de toegang naar de binnenplaats gevon- 
den wordt, bestaat nog; van daar geniet men een aangenaam 
uitzigt over de omliggende streek. In het zuidoost ten zuiden 
ontwaart men van daar den hoogsten top van den Lawoe. 
28 
