426 
Oostwaarts van Seragen, ter naauwernood 11/, paal van deze 
plaats verwijderd, vangen die vreesselijke graswildernissen aan, 
die zich vooral ten noordwesten, ten noorden en ten noordoosten 
van den Lawoe uitstrekken en van tijgers en wilde zwijnen weme- 
len. De laatsten waren zooverre van schuw te zijn, dat zij ons (wij 
waren te paard) tot op drie à vijf schreden lieten naderen, alvo- 
rens zij oprezen en wegliepen. De grassoorten, welke deze wildernis 
vormen, bestaan uit Alang-alang, gedeeltelijk uit Glaga, waar tus- 
schen, hetzij geheel op zich zelven, hetzij in enkele groepen, kreu- 
pelachtige Djati- en Ploso-boomen verstrooid voorkomen. Deze gras- 
soorten zijn zoo welig opgeschoten, dat zij boven paard en ruiter, 
die zich op de vroeger tusschen en gemaakte paden bevinden, 
uitsteken. Heinde en verre strekken zij zich uit, doch bereiken 
den oever niet der kali Solo, maar worden daarvan gescheiden: 
door eene strook van vruchtbaar rijstland, hetwelk men van het 
gebergte Lawoe af reeds aan hare groene kleur van het meer 
‘rossige groen der wildernissen duidelijk onderscheidt. Te gelijk 
met deze graswouden neemt eene andere soort van bodem een 
aanvang, welke van het donkergrijze in het roestkleurige, ja, 
in het zwarte overgaat; is deze doorweekt, dan ontstaat uit den- 
zelven een fijn slijk; is dezelve daarentegen droog, dan vormt 
hij een wel harden, maar echter minder harden korst dan de 
helder grijs gekleurde bodem van Kèmbang; deze bodem heeft 
meer overeenkomst met dien, welke westwaarts van den goenoeng 
Gamping, m de nabijheid van Jogjakêrta wordt aangetroffen. 
In eenige streken is dezelve werkelijk moerassig, doch over het 
algemeen genomen geschikt tot den aanbouw van koffij. In kleine 
moerassen en poelen vonden wij de schoone Xyris indica L., 
welke wij nog nergens op Java hadden gezien. 
Het was omstreeks den middag (7 Mei, 1858,) toen wij deze 
streken noord-noordwestwaarts van den Lawoe doortrokken. 
De hitte bereikte een hoogen graad en de thermometer teekende 
im de schaduw der Bloso boomen 90° Fahr. (25,78° Réaum.) 
Deze vlakten zijn waarschijnlijk niet meer dan 200 à 250 voet 
boven de oppervlakte der zee verheven; eene geringe hoogte voor 
deze centrale streken van Java! De stad Solo higt 280’ hoog. 
