449 
tusschenpoozingen door den storm naar ons heen gezweept, of 
uit het oog verjaagd, suisden zij langs de kruin gelijk sombere 
spoken in een nevelengewaad gehuld. Vóór nog de zon onderging, 
daalden de thermometers, gedurende dezen wind, tot op. 451/,° 
Fahr. (6,59° R.) Geen enkel viervoetig gedierte, noch ander 
levend schepsel schijnt in deze woestijn te leven; somber en 
eenzaam ligt daar de kleine ketel der telaga Koening, eene 
schouwplaats van de wisselende kansen der wolken. Slechts 
van tijd tot tijd vernam ik het getjilp van kleine, gele vogeltjes 
(eene Fringilla soort), welke eenzaam door de struiken ijlden, 
ten einde eene schuilplaats te zoeken. 
Nadat de duisternis was gevallen, had ik mij aanvankelijk m 
het kleine huisje ter rust gelegd; de wind blies echter zoo scherp 
door de menigte scheuren en spleten, dat ik de verkwikkende 
nabijheid van het vuur moest zoeken en op die wijze den nacht 
half wakend doorbragt. — Echter stonden de thermometers den 
volgenden dag niet beneden 44° Fahr. (6,14° R.) 
Den 42ten Mei. Toen de zon zich boven de oostelijke wolken 
verhief, wierp zij eene zonderlinge, onverklaarbare bergschaduw 
op het tegenovergestelde gedeelte van den dampkring, hoewel 
deze geheel bevrijd was van wolken en derhalve slechts be- 
zwangerd zijn kon met dampen, welke voor het bloote oog 
onzigtbaar zijn. Vergeleken echter met die gedeelten van den 
dampkring, welke overal in het rond door de zon werden ver- 
licht, was deze schaduw zeer donker en voaral naar de spits 
heen, in de rigting van het metenidnehen kwam dezelve zeer 
scherp tegen het licht uit. 
Ten oosten zag ik een aantal achter elkander donhelde 
gebergten, van welke de laatsten zich in het blaauwe verschiet 
verloren. Het naast bij, in het zuiden 25° ten oosten, werd men 
de breede kruin van den zacht glooijenden Wilis gewaar; ver 
achter dezen zag men, ter linkerzijde, den Semeroe, den Kêloet en 
meer noordwaarts, in-het zuiden 40° ten oosten, den Ardjoeno, 
welks uitgetande top den krater doet herkennen. — Wijd strekt 
zich tusschen den Lawoe en den Wilis de vruchtbare vlakte uit, 
die met dorpen en rijstvelden bedekt is, van welke sommigen in 
